Jan en Marja

Aardrijkskunde

2011-12-05T09:40:00.007+01:00

Op de middelbare school had ik een aardrijkskundeleraar. De man droeg steevast een groene of paarse gebreide trui (jaja, de seventies hè!), met onder zijn armen enorme geelwitte plekken. De penetrante lucht die hij verspreidde was zo hevig, dat ik half bedwelmd in de schoolbank zat proberend zo min mogelijk te ademen. Hij liep altijd druk gebarend in het rond, zodat de klas versuft ineengebogen over een boek gebogen zat. Geen flauw idee waarover hij sprak, alleen maar zorgen dat hij niet te dichtbij kwam en het uurtje weer zien te overleven. Dus, toen wij vorige week deelnamen aan een geologische excursie, had ik vreselijke visioenen! Al bij het verzamelpunt bleek mijn angst ongegrond. Onze gids, geoloog Kees, een bevlogen verteller, en was de frisheid zelve! Een ontzettend leuke dag, waarin wij uitleg kregen over de algemene geologie van Qatar. We klauterden over eoceen van 44 miljoen jaar oud, en natuurlijk had ik mijn hamertje en plastic zakjes bij me. We hebben prachtige schatten verzameld, kleine fossiele zeeegeltjes en schitterende stukjes steen. Langs de olievelden, boortoren, een ontzettend oud fort, hyper saline baai (dat betekent heel heel zout) en oude rivierafzettingen. Geoloog Kees kon zo goed uitleggen, dat zelfs een leek als ik, helemaal snapte waar het over ging! Erg leuk om weer eens een ander stukje van Qatar te zien, even weg uit het Doha van enorme gebouwen en overal bouwputten. Want, we wonen tenslotte in een grote zandbak, gaaf om daar iets meer van te snappen. En ... oh ja ... weet echt niet hoe ik het gedaan heb, maar ik heb uiteindelijk mijn eindexamen aardrijkskunde toch met een voldoende gehaald!!

Duiventil

2011-11-30T08:13:00.006+01:00

De tijd vliegt voorbij. De afgelopen tijd leek ons huis wel een duiventil, wij vlogen in en uit! Na onze mooie tijd in Vietnam, vlogen we voor een weekje richting Nederland. Stond eigenlijk in de planning om erbij te zijn als onze Len ging afstuderen. Maar ja, hij ging sneller dan het geluid! In augustus al ontving hij zijn diploma, vond een baan en verhuisde naar een leuk appartement in Den Haag. Jammer dat wij daar niet bij waren, maar we hebben het daarna nog flink met hem gevierd hoor! Heel leuk was dat wij onverwacht op de verjaardag van zus Linda kwamen. Haar gezicht, toen wij voor haar neus stonden was onvergetelijk! Weer terug in Doha waren daar Madelon en vriendin Tessa. Goed om te zien dat Tess alle narigheid zo goed heeft doorstaan, niet niks als je 26 bent, operaties, chemokuren ..... Heerlijk om haar eens lekker te kunnen verwennen. Zwembad, zonnetje, strand, woestijn, souk en slenteren door de malls. Het ging gelukkig allemaal weer prima. Vervolgens vertrok Lon richting Zambia, de volgende dag Tess weer naar Nederland. En konden wij op het vliegveld blijven om Eline met kids mee te nemen naar huis. Daarna twee weekjes om de boel weer op te ruimen, en vlogen wij naar Thailand. Tja, we gingen erheen met een missie. Al een tijd lopen we rond met het idee om ergens op deze aardbol een mooi plekje te vinden om over een jaar of drie neer te strijken. In 2015 gaat Jan met pensioen, en hopen we nog 30 ... of 40 ... jaar te gaan genieten. Al veel landen passeerden onze gedachten, en Thailand was toch wel steeds favoriet. En zo vertrokken wij naar een ontzettend leuk plaatsje, een 2 uur rijden vanaf Bangkok. En tot ons grote plezier, was Hua Hin precies wat we ervan verwacht hadden, en meer. Echt helemaal goed, alles wat we zoeken is daar. En, wat een ontzettend leuke en aardige mensen hebben we daar ontmoet! Om een lang verhaal kort te houden .... we hebben er een optie genomen op een prachtig stuk land. Werkelijk schitterend, een stukje midden in de natuur, uitzicht op heuvels, prachtig groen, en maar 10 minuutjes per scooter naar het dorp. De bedoeling is er een aardig huis op te bouwen, dat halverwege 2013 klaar zal zijn. Wat een geweldig vooruitzicht, wij zijn er heel blij mee! En nu, terug in Doha, bijna december, dus tijd om de kerstspullen uit de kast te halen.

Vietnam

2011-08-30T10:11:00.010+02:00

En alweer een lange tijd geleden sinds het laatste stukje! Dit keer een luxe excuus, vakanties, logeerpartijen en weinig achter de laptop gezeten. De vakantie in Nederland was weer heerlijk, samen met Jan een weekje om gezellig met de vrienden en familie bij te kletsen. En daarna bleef ik nog twee weken om eens uitgebreid bij mijn vriendinnen, zus en Lennard te logeren. Ik heb echt zo genoten van die weken, helemaal super leuk! In juli vloog ik terug naar Doha, samen met Lennard. Hij bleef een maand logeren, en werkte intussen aan de eindversie van zijn scriptie. Eind juli vertrokken wij allemaal, Len terug naar Nederland, Madelon ook naar Nederland om bij de bruiloft van haar vriendin te kunnen zijn, en Jan en ik vlogen naar Vietnam voor een reis van vier weken. En wat een fantastische reis was dat weer. Vanaf Doha vlogen we naar Hanoi, een paar dagen daar rondgekeken. Gekste ervaring in Hanoi: het mausoleum van Ho Chi Minh. Daar merk je nog duidelijk het communisme. In keurige rijtjes van twee in straffe wandelpas marcheer je linksom, rechtsom langs het lichaam van Uncle Ho, en in hetzelfde tempo er weer uit. Gepast serieus kijken, handen uit de zakken, rechtop, petten af, camera's en waterflesjes inleveren en dat was het dan. Hahaha, nou .... hij ligt er mooi bij hoor, pfff! Verder is Hanoi een drukke stad, met miljoenen scooters die allemaal toeteren, mooie musea, monumenten en erg gezellig om doorheen te wandelen. Vervolgens per nachttrein naar het noorden van Vietnam. Veel, heel veel bergen, we hebben drie dagen geklommen en gelopen (voor mijn gevoel alle bergen beklommen, hihi). Werkelijk prachtig, en de minority stammen die daar leven zijn zo bijzonder. Een uitzonderlijk mooi landschap. We waren zo noordelijk, dat we voor de grens met China hebben gestaan. Toen per nachttrein terug naar Hanoi, en per auto richting Halong Bay. Daar op een schitterend cruise schip gestapt met een prachtige kamer met eigen balkonnetje. Heel heel luxe allemaal, en een apart stukje zee bevaren. Er zijn daar allemaal zogenaamde pinnacles in het water. Op kleine stenen steeltjes staan enorme bergen, dicht begroeid met oerwoud. Ertussen leven mensen, vissers, in huizen gebouwd op het water. De tweede cruisedag werden wij in de middag afgezet op een eiland waar fietsen klaarstonden. Oei, het eerste stuk ging nog wel, maar daarna ...... werden de heuvels steeds hoger en steiler. We waren met nog drie andere stellen, tja, hun leeftijd lag zo rond de 28 jaar. Die trapten aardig door, maar na een tiende van de rit, zijn wij toch maar rechtsomgekeert. (op mijn uitroep .... Ik ben toch zeker Andy Schleck niet!!, rolde Jan bijna van zijn fiets van het lachen en vond het ook welletjes). De stellen die na een paar uur terugkwamen, helemaal stuk, roodverbrand en hijgend, keken wat jaloers naar ons, relaxend met een biertje in de schaduw op ligbedden op de boot!! Wel hebben we samen flink rond gekanoed, erg leuk omdat onderin de pinnacles grotten zijn waar je soms net inkunt met een kano. Spannend, donker, vleermuizen, echt heel gaaf. Na Halong Bay gingen we per vliegtuig naar Hue, de oude keizerlijke hoofdstad van Vietnam. We bezochten de keizersgraven, erg mooi om te zien. De oude keizers bouwden tijdens hun leven op een berg paleizen waar ze tijdens hun leven kwamen met hun concubines om te relaxen. Na hun dood werden ze er begraven, en werd de boel afgesloten. Er staan tombes, maar daar schijnen ze niet in te liggen. Ze liggen ergens op die berg, in die paleistuinen te liggen, maar geen mens weet waar precies. Omdat het toch een soort heilige plaatsen zijn, heeft men dat nooit verder onderzocht of opgegraven. Hahahaha, mijn handen jeukten om eens flinkt met een schepje in de weer te gaan. Hoewel, Vietnam bestaat niet alleen uit bergen, het grootste deel is overdekt met dichte jungle met bijbehorend beestenspul. We hebben spinnen gezien zo groot als Jan zijn hand, en slangen ...... brrrr. Toch maar niet graven! Verder rondgevaren over de parfum rivier, en gewandeld door de verboden stad. Heel jammer dat er tijdens de Amerikaanse oorlog zoveel platgebombardeerd is. Er wordt druk gerestaureerd, maar dat zal jaren en jaren gaan duren. Na Hue per auto naar Danang, langs de forten waar de Amerikanen vochten tegen de Vietcong, we bezochten het bekende China Beach, het Champa museum waar de restanten van het oude Champa koninkrijk verzameld zijn, en beklommen alweer een berg. De zogenaamde Marble Mountains, waar de Vietcong zich verschool in enorme grotten. Door naar Hoi An, een heel gezellig plaatsje, een dag gefietst, een commune boerderij bezocht en een vrije dag doorgebracht in een luxe resort aan het strand. Per vliegtuig van Danang naar Saigon, heet tegenwoordig Ho Chi Minh stad, maar iedereen zegt nog gewoon Saigon. Een middagje rondgetourd door die stad, alweer een heksenketel met miljoenen toeterende auto's en vooral scooters. De volgende dag per auto door de Mekong Delta, daar lange boottochten gemaakt langs drijvende markten, dorpjes en .... per uitgeholde boomstam door de jungle op zoek naar slangen en krokodillen, hahaha. En, natuurlijk bezochten wij door heel Vietnam de plaatselijke markten, kleurrijk, druk en met veel gek eten (wij hebben ook veel gekke dingen gegeten). Na een intensieve reis van 15 dagen van Noord Vietnam tot die zuidelijk in de Mekong Delta, vlogen we naar Nha Trang. Daar per boot naar een lekker resort, alweer in de bergen ..... Een prachtige villa, bestaande uit drie huisjes, woonhuis, slaaphuis, en badderhuis, een terras met eigen zwembad, en elke dag een klimtocht om boven te komen. Een schitterende omgeving, midden in de jungle, geweldig strand en lekker relaxen. Na vier weken Vietnam zijn we weer in onze zandbak en kijken terug op een super mooie vakantiereis. En, oh ja, voor de liefhebbers .... Vietnamese loempiaatjes bestaan echt hoor. Hoewel, ze lijken niet op die in Nederland. Ze heten spring rolls en zijn er met allerlei verschillende vullingen en omkleding. Maar, lekker zijn ze allemaal!! Ik heb geprobeerd een selectie te maken van alle (2000!!) foto's die we hebben gemaakt, en die op ons foto album van Picasa gezet. Via de knop rechts op deze blog zou je er moeten komen.

Leven in Doha

2011-05-27T13:10:00.008+02:00

Soms schiet het bloggen er wel eens een poosje bij in. Is er niets te vertellen dan? Tja, geen echt interessante zaken beleefd, maar natuurlijk kabbelt ons leven in Qatar door hoor! Zo op het oog lijkt het leven in Bahrain en in Qatar hetzelfde, maar er zijn ook veel verschillen. Zo is Jan gelukkig elke avond thuis, maar werkt helaas de meeste weekends door. Hmmm, de opstartproblematiek hè! Dat is hopelijk over een paar maanden achter de rug en kan er 'gewoon gedraaid' worden. Een oranjefeestje was hier ook, geen bal, geen gezeur over eten, aankleding, band, geen roddel en achterklap. Nee, gewoon een oerhollands gezellige partij met de Shell band die nooit meer stopte met spelen, een zaal vol Nederlanders in het oranje die meebrulden met elk nummer, een dansvloer die gewoon te klein was, en vanaf 11 uur moest de drank zelf betaald worden en niemand die daarover kwam klagen! Kortom, wat hebben we een lol gehad, kramp in onze kaken de dag erna! Verder is het wonen hier op deze compound ook volslagen anders. Bijna alle huizen worden bewoond door "Shellers", dus ons kent ons. Het grote zwembad is een ontmoetingsplek waar doordeweeks de vrouwen op hun luchtbedjes ronddobberen, kopjes koffie met stroopwafel ernaast. En in het weekend met mannen en kids, koelboxen met frozen marguerita's, strawberry daquiri's, wijntjes en biertjes, en een berg plezier. We noemen het dan ook onze camping (gelukkig geen camping smokings nog gesignaleerd), en het was even wennen, maar we hebben hier in de afgelopen drie maanden al meer lol gehad dan in de jaren Bahrain! Vorige week gingen we met een hele club in een dhow de zee op, heerlijk zwemmen onderweg, bbq aan, ook dat was een prachtige dag. Toch wel een groot verschil hier is de positie van de vrouw. We hebben er niet echt last van, maar doordat Madelon bij ons woont, ontdekten we toch wel gekke dingen. Zo moest Jan een verklaring ondertekenen waarin hij aangeeft de sponsor van haar te zijn, met alle verantwoordelijkheden die er voor dit land bijhoren. Hahaha, nu heb ik altijd al gedacht dat je als ouder de sponsor bent van je kind ..... nieuw shirtje? .... nieuwe schoenen? ..... drankje doen? ... lekker lunchen? ...... Maar dit gaat veel verder. Een van de gekke dingen is bijvoorbeeld, dat als Lon het land uit wil, Jan daar eerst toestemming voor moet geven dat ze een exit permit krijgt. Pfff, 26 jaar ben je dan ..... en mag je nog niks, hahahaha. Enfin, alle verschillen ten spijt, wij hebben het enorm naar ons zin hier. En, kijken uit naar Nederland! Nog twee weken, en dan komen we lekker even frisse lucht opsnuiven!

Kanker, wat een rotwoord!

2011-05-14T07:06:00.004+02:00

Vandaag een ander soort blog.

Niet over ons, of over ons leven hier, maar over iets wat ons bezig houdt. Iets dat continu in onze gedachten, en in onze gesprekken is. Sinds vorig jaar veel akelige berichten. Kanker werd geconstateerd bij mijn schoonzus, een kennisje uit Bahrain, een kennis uit Leidschendam, twee van mijn Oostvlietweg buurvrouwen en een goede vriendin in Bahrain. Dat was veel .... veel te veel. Maar toen ..... alsof het nog niet genoeg was .... kwam er het vreselijke nieuws uit Voorburg. De beste vriendin van Madelon, de dochter van mijn lieve vriend Theo .... ook daar was borstkanker gevonden. Onmogelijk .... dat waren onze eerste gedachten. Tess??? Nee, dat kan echt niet Tessa zijn. Maar ja, het is toch waar. Net na haar 26ste verjaardag. Een heel heel slechte droom, die helaas geen droom is maar waarheid. Vanaf dat moment is zij niet meer uit onze gedachten en gesprekken. Wat een ellende om dan zo ver weg te zitten. De hele mallemolen van onderzoeken en behandelprogramma is inmiddels gestart, de eerste operatie achter de rug, de eerste chemo was gisteren. Hoe is het mogelijk dat je dit krijgt als je net 26 bent? Natuurlijk gaat het goed komen, wij zijn daar van overtuigd! Tess houdt zelf een blog bij, voor wie oprecht in haar geinteresseerd is: http://tessavoorburg.blogspot.com/

April

2011-04-20T12:48:00.009+02:00

En zo was het ineens alweer april, en zit ik precies tussen de verjaardagen van Lennard en Madelon in een blogstukje te schrijven. Gisteren werd Len 22, en zaterdag viert Lon haar 26ste verjaardag. In Nederland zijn ze, dat is dan wel weer leuk, dat ze eens bij elkaar zijn deze dagen. Geen getreur hoor, Len is hier al een ruime week geweest, dus het vieren en een cadeau hebben we tevoren al gedaan. En Lon komt over anderhalve week terug naar Doha, dus ook dat gaan we nog inhalen! De afgelopen weken vlogen om, en wat hebben we het hier leuk en gezellig! Een prachtig huis, lekkere tuin, en mooie compound. En heel erg leuke mensen ontmoet. Diverse Nederlandse stellen waar we van alles mee ondernemen. We voelen ons hier helemaal thuis! We kennen de weg inmiddels aardig in Doha, en zeker toen Len er was hebben we veel rondgekeken. Zo deed ik mee aan een tennistoernooi, in het stadion waar ook de Doha Open gehouden wordt. Echt indrukwekkend om daar te spelen. Hihi, speelde dan wel niet op het centercourt, maar toch heel gaaf. Beetje warm, dat wel, zeker mijn laatste partij, een single tegen een man in de brandende zon (ca 38 graden), pfff! Maar, gewonnen! Ha! Verder bezochten we de souk, en daar hele gekke dingen gezien. Zo verkopen ze daar allerlei beestjes, hondjes, konijntjes, en veel vogeltjes. En, soms in allerhande kleuren. We zagen er roze, gele en blauwe konijnen. Jakkes, het ziet er vreselijk zielig uit! De Corniche (boulevard helemaal langs de zee) is leuk om langs te rijden of te wandelen. Met de skyline van Doha op de achtergrond. Indrukwekkende gebouwen staan hier hoor. En een nieuw stuk grond in zee, The Pearl, waar volop wordt gebouwd. En een enorme haven waar gigantische jachten aangemeerd liggen. Een beetje Saint Tropez gevoel krijg je ervan. Met dito auto's gebroederlijk naast elkaar, wow! En, wat ook leuk is van Qatar, je kunt hier lekker naar het strand. Al met al hebben we het hier enorm naar ons zin. Gelukkig maar, want deze klus gaat nog een dikke vier jaar duren. In juni plannen we naar Nederland te komen. Jan kan maar een weekje, en ik zal nog wat langer blijven om met iedereen af te kunnen spreken. Dus, tot in juni!

Klaar met de verhuizing

2011-03-11T12:37:00.010+01:00

Ons verblijf in het appartement in Doha was gelukkig van korte duur. Het was allemaal nogal minimalistisch en oeioei wat een harde matrassen! Daarbij echt ver overal bij vandaan, en dat is zonder auto niet prettig. Wat een geluk, onze container werd heel snel door de douane vrijgegeven, het verhuisbedrijf stond in de startblokken en dus kregen wij met spoed ons huis! En alweer een geluk, een huis op de compound die ons het meeste aanstond. Wat heerlijk om weer tussen onze eigen spulletjes te zitten, en wat een comfort .... onze eigen bedden! Een aantal dagen flink doorwerken en jee, wat kan Madelon doorgaan, pfff! En nu is alles aardig klaar, en prachtig geworden. Rondom het huis hebben we zowaar stukjes tuin, en vlakbij een aantal zg nursery's (als ik zeg 'tuincentra' is dat een groot woord voor deze bedrijfjes), waar we boompjes en struikjes kunnen kopen. Afgelopen maandag zijn ze begonnen op twee plekken een terras aan te leggen. Hahahaha, daar moet je echt niet naar kijken. Soms komen ze met een stuk of 8 mannetjes, één ervan werkt en legt ongeveer één steentje per uur. De anderen zitten op de grond en kijken ernaar, of zitten te slapen!! Ach, het zal wel af komen, tegen de tijd dat de temperatuur tot een graad of 50 is gestegen kunnen wij wellicht buiten zitten? Hihihi .... inshallah .....! Jan is volop aan de slag in zijn nieuwe baan. Elke ochtend om kwart voor 6 wordt hij opgehaald door een bus, moet dan anderhalf uur rijden en 's middags hetzelfde in omgekeerde volgorde. Elke dag om half 6 thuis!! Voor ons een ongekende luxe! Die bussen rijden hier van alle Shell compounds vandaan, niemand mag er met eigen vervoer naartoe. Even wennen, maar gelukkig kan Jan onder alle omstandigheden slapen! In een volgend blogstukje zal ik hem eens vragen te vertellen wat zijn nieuwe baan precies inhoudt en wat hij de komende vier jaar voor elkaar moet zien te krijgen. Kan hij veeeeeeeel beter dan ik! Alle papierwerk voor het verkrijgen van residence permit, rijbewijs etc vordert langzaam. Jan moest opnieuw voor een medical .... en de week erna moest het nog eens een keer over! Rijbewijzen hebben we inmiddels, tijdelijke dan wel. Zodra alles voor Jan in orde is, zijn Madelon en ik aan de beurt. Ook weer medicals, ogentest, fingerprints etc etc. Het komt wel, geduld is een schone zaak zei mijn moeder altijd. Dan had Jan nog een leuke op zijn werk, afgelopen donderdag kregen ze daar hoog bezoek. De Nederlanders die er werken moesten om 9.15 uur klaar staan om Beatrix, Willem Alexander en Maxima te begroeten. Een leuke happening, Jan schudde ze de hand en vertelde Maxima dat hij al reeds twee weken daar aan het werk was, hihihi. Wij beginnen ons hier een weg te vinden, samen met Madelon rijd ik in onze (huur)auto rond in Doha om alles een beetje te ontdekken. Eind van deze maand onze eerste logé al! Geweldig, op 31 maart komt Lennard een weekje vakantie vieren, we verheugen ons er enorm op!

Eindelijk in Qatar!

2011-02-20T16:19:00.012+01:00

Na een ruime drie weken in het appartement in Bahrain kregen we dan eindelijk het groene licht: alle papieren waren in orde, en we konden naar Doha vliegen! De dag voor we vertrokken begonnen in Bahrain de demonstraties. Op de weg naar het vliegveld zagen wij de eerste tentjes met mensen verschijnen op de Pearl roundabout. Wat er daarna allemaal gebeurde, hebben wij in de kranten gelezen en op het nieuws gevolgd. En, daarbij hebben we regelmatig contacten met vrienden daar die ons op de hoogte houden van alles wat er gebeurt. De laatste weken in Bahrain hebben we afscheid genomen van nog wat goede vrienden, en een aantal plekjes bezocht. Midden op de causeway nog éénmaal gekeken naar Saudi, en de andere kant Bahrain, nog even lekker eten bij de geweldige restaurants en lunchen bij onze favoriete eetgelegenheden. Na aankomst in Doha werden we naar een heerlijk luxe hotel gebracht, waar we lekker konden genieten van een groot zwembad en fantastische restaurants. Kamers op de 11e verdieping met prachtig uitzicht (helaas vieze blauwe ramen, zie foto's). Echt even 5 dagen volop vakantie vieren! Tussendoor nog wat afspraken om de aanvragen voor verblijfsvergunningen, rijbewijzen en allerhande andere passen in orde te maken. Gelukkig loopt dat allemaal heel gesmeerd, en kregen wij zelfs al een (tijdelijke) vergunning om in de enige drankzaak die Doha rijk is, ons biertje en wijntje te kopen! Vandaag zijn wij naar een gemeubileerd appartement gebracht. Wat ontzettend fijn is, we hebben al doorgekregen welk huis voor ons beschikbaar is. Een huis op de compound die wij als preferentie hadden. Dat is dus mooi gelukt! En, het huis is al leeg, moet alleen nog worden schoongemaakt. Daarbij kregen we ook vandaag het geweldige bericht dat onze container waar alle spullen en meubels in zitten, al is vrijgegeven door de douane. Dit betekent dat we hoogstwaarschijnlijk al op zeer korte termijn ons eigen huis kunnen betrekken, super! Hoe traag en ingewikkeld het in de eerste fase ging, het lijkt er nu op dat alles in een stroomversnelling komt. Wij zijn daar uiteraard heel blij om. Morgen gaat Jan aan het werk, hij zit echt te popelen om te kunnen beginnen. Volgende blog hopelijk vanuit ons nieuwe huis, mét foto's!

Nog in Bahrain!

2011-01-28T09:07:00.006+01:00

Afgelopen donderdag, zo was de planning, hadden wij naar Qatar moeten vliegen. Maar ... er waren op het laatste moment nog een paar haken en ogen die met spoed opgelost moesten worden. Zo moesten wij toch nog wat medische gegevens opsturen. Omdat dit nu ineens haast had, togen wij naar een lokale kliniek hier in Bahrain. Binnen een uur waren wij daar klaar, met alle uitslagen op een briefje. Voor het bepalen van onze bloedgroep, cholesterol gehalte en wat andere testen moesten er buisjes bloed afgenomen worden. Bij Jan en mij ging dat gesmeerd (op wat blauwe plekken achteraf na), maar bij Lon gaf dat grote problemen. Na een keer of wat prikken in beide armen, riep het meisje vertwijfeld uit: You have no veines!! Uiteindelijk bleek ze toch nog een ader te hebben in haar hand, en kwam het voor elkaar. Ook de x-rays gingen snel, misschien een beetje erg snel, want zo hebben wij sterk het vermoeden dat de foto's van Jan en mij door elkaar zijn gehaald, hihi. Het meten van bloeddruk, gewicht bepalen van onze lengte ging nog sneller. Tja, zo ben ik een behoorlijk aantal centimeters gekrompen, zijn we in een week tijd toch wel gauw 10 kilo aangekomen en over onze bloeddruk zal ik maar niet verder uitweiden, hahahaha. Enfin, de uitslagen stuurden wij naar een dokter in Cairo (jaja in Egypte), hij stuurde het door naar Den Haag, daarvandaan naar Londen .... weer terug naar Den Haag, door naar Kuala Lumpur en vervolgens kwam het (hopelijk) in Qatar terecht. Nu, dachten wij, kunnen we ...... Maar nee, er bleek nog een diploma van Jan te missen. En waar was dat dan? Diploma lag op de Qatari ambassade in Washington, moet worden verstuurd naar Houston (jaja in de VS), en dan per DHL naar Qatar. Oke, als dat er dan is, dan kunnen we ...... Maar nee, dan moet het werkvisum van Jan nog worden aangevraagd, en dit kan zo'n ...... 1 tot 2 weken duren! Intussen zitten wij alweer een aantal dagen in een appartement hier in Bahrain. Want, de verhuizers kwamen, en pakten 4 dagen lang onze spullen in. Nu zit alles in een container, aangezien wij nog steeds geen idee hebben waar we gaan wonen, hebben we geen adres en staat er op de container onze naam en .... Qatar! Hopelijk wordt de container een deze dagen op een schip gezet dat die kant uit gaat, hihi. Intussen hebben wij afscheid genomen van ons huis, en ons zwembad waar we de afgelopen jaren met heel veel plezier hebben gewoond. Gelukkig is het hier volop uitverkoop, en dus ..... leven Lon en ik ons nog even uit in de winkels hier! Qatar, here we come ..... we weten alleen nog niet wanneer!! Wordt vervolgd ........

2011

2011-01-13T11:06:00.005+01:00

Allereerst willen wij al onze trouwe bezoekers van de blog een gezond en gelukkig 2011 toewensen. Wij hebben de kerstdagen en oud en nieuw hier in Bahrain op een heel gezellige manier gevierd. Met ontbijtjes in het zonnetje aan het zwembad, heerlijke kerstdineetjes, en een erg leuke oudejaarsavond. Met Madelon, Lennard en bezoek om de tafel en ouderwets spelletjes gespeeld, wat soms tot hilarische taferelen leidde en kramp in de kaken van het lachen. Jan moest tussen kerst en oud en nieuw nog even een paar dagen naar Qatar, maar was gelukkig weer tijdig terug in Bahrain. Tja, wie moet anders de oliebollen bakken, hihi! Ze waren weer heerlijk dit jaar, en samen met Madelon wierpen wij ons op het fabriceren van een flinke portie bitterballen. Inmiddels is Lennard deze week weer terug naar Nederland, en is Jan begin januari naar Qatar vertrokken om alvast met de klus daar te starten. Samen met Madelon ben ik begonnen met het uitzoeken van de spulletjes voor de verhuizing. De verhuizers komen op de 23ste om in te pakken. Naar verwachting doen ze er een dag of 3 over, en dan gaat de container op een schip richting Qatar. Helaas voor ons, vaart dat schip niet rechtstreeks naar Qatar. Omdat wij er met het vliegtuig maar 25 minuutjes over doen, hadden wij zomaar bedacht dat onze spullen er vast snel konden zijn. Hmmm, dat is dus niet zo, jammer, die boot vaart eerst naar verweggistan, dan naar Dubai, daar laden ze onze container op een ander schip, en dan pas richting Doha. Tja, betekent dat het er zeker 5 weken over zal doen. Nou ja, niet zo erg, als je het maar weet, hahaha. Dus, pakken wij nu op drie manieren: de grote bulk gaat in die container, een klein bulkje gaat per luchtvracht (dat is er heel snel) en zelf pakken wij koffers voor een kleine twee weken. Dus, vanaf de 23ste gaan we eerst een paar dagen in Bahrain in een appartement, op de 27ste vertrekken we naar Doha. En dan ........ nog even geen idee. Hotel? Appartement? We gaan het wel beleven allemaal!

Nog heel even Bahrain

2010-12-13T11:16:00.007+01:00

Het einde van 2010 nadert, en zo ook onze verhuizing naar Qatar. Hoewel er hier geen Kerst wordt gevierd, en het Islamitisch Nieuwjaar al op 7 december was, werd het voor ons toch wel kort dag om nog dit jaar over te gaan. En, niet zo leuk natuurlijk om met die dagen ergens rond te hangen! Gelukkig was hier begrip voor, en konden we het verschuiven naar eind januari. Dus, hebben we toch nog de kerstboom uit de verpakking gehaald, en snel opgezet! En zo vieren wij hier straks alweer onze laatste Oud en Nieuw in Bahrain, dit jaar met Madelon én Lennard, die nog twee weken overkomt. Jan begint alvast met werken in Qatar, en zal naar verwachting (helaas) een paar weken daar moeten blijven. Maar, dat is gelukkig eenmalig, daarna zijn we allemaal daar! Eerst weer in een gemeubileerd tijdelijk onderkomen, en dan, als onze spullen over zijn, kunnen we naar een huis overgaan. Hoop dat dit redelijk snel en naar onze zin zal verlopen. Jammer genoeg, hebben we daar geen invloed op, dus dat blijft nog even afwachten. Deze dagen nemen wij afscheid van de kennissen hier in Bahrain. Wij zijn niet de enige die vertrekken, en zo zijn er gecombineerde etentjes, lunches en borrels. Ook gingen wij nog eens op en neer naar Doha om er rond te kijken. En had ik een afspraak met iemand die net is verhuisd van Qatar naar Bahrain. Een uitwisseling van allerlei handige adresjes en slimme weetjes. Natuurlijk heel belangrijk ... waar koop je de echte Hollandse produkten! Gelukkig, ook in Doha is een winkel waar een en ander van de bekende merken te koop is. Toch weet ik elke keer weer nieuwe dingen te vragen aan het bezoek dat komt logeren. Eigenlijk grappig, aangezien ik altijd in de omgeving van Den Haag heb gewoond, is voor mij Indonesisch eten zoooo Hollands. Als kind al gingen wij rijsttafelen bij Garuda, Bali of Tampat Senang. Nasi met sate en pindasaus maakte ik hier al regelmatig, maar nu .... heb ik de boemboe's van Conimex ontdekt. En zo, komt Lennard dit keer naar het Midden Oosten met, in plaats van kerstcadeautjes, een tas vol boemboe's, lekkerrrrrrrrrr! Wij wensen iedereen hele fijne kerstdagen en een gezond 2011!

Qatar en een baby

2010-11-22T11:50:00.006+01:00

Wat een veranderingen de afgelopen tijd! Om mee te beginnen, gisteren een geweldig bericht uit Nederland: de tweede kleinzoon van Jan kwam ter wereld. Dean werd gisteren geboren, en vader Aryan en moeder Daan maken het prima zo hoorden we. Leuk voor Damon, een klein broertje!

Tja, op zulke momenten is het toch wel akelig dat we zo ver weg zitten. En, dit zal nog wel een poosje zo blijven. Zoals eerder gemeld, is het werk van Jan in Saudi eind december klaar, en ging hij op zoek naar een nieuw project. Na rijp beraad is het Qatar geworden! Start begin januari en een job voor 4 jaar met een eventuele kleine uitloop. Dit houdt in dat we zeer binnenkort alle spulletjes weer inladen, en richting Doha zullen vertrekken. Nu is het deze keer wat makkelijker, de verhuizing gebeurt over land, het is maar een dag rijden van Bahrain naar Qatar. Uiteraard gingen wij meteen met het vliegtuig (maar 25 minuutjes) naar Doha om er eens rond te neuzen. De eerste indrukken zijn prima, het is wat moderner dan Bahrain, en lijkt hier en daar meer op Dubai. Natuurlijk, het blijft een Islamitisch Midden Oosten land, iets strikter dan Bahrain, maar prima om te wonen. Vrouwen mogen autorijden, abaya's niet nodig en er is één store waar alcohol verkocht wordt, hahahaha. Natuurlijk hebben wij ook overwogen om terug te verhuizen naar Nederland. Het allergrootste nadeel daarvan was dat Jan zeer waarschijnlijk dan weer kriskras de wereld over zou vliegen. En wellicht eens in de twee weken thuis zou komen. Heel heel groot voordeel van wonen en werken in Qatar .... Jan komt elke avond thuis!! En zo heeft elke verandering voor- en nadelen. Misschien een nadeel, in Doha is niet veel keus in huizen. Zo heeft Shell er eigen compounds, met prima huizen en alle voorzieningen. In Bahrain zijn zo weinig Shell mensen, dat wij vrij waren zelf een huis uit te kiezen. Tja, een huis met zo'n grote tuin, en een eigen zwembad ... dat hebben ze daar eenvoudigweg niet. Maar, we vinden ook in Doha vast wel weer een mooi plekje om gezellig te maken! En .... ook daar ruimte genoeg om gasten te ontvangen ............!! Dan .... nog een verandering ..... Madelon heeft besloten dat het genoeg was in Zambia. Haar werksituatie werd zo langzamerhand totaal onwerkbaar, bijzonder akelige collega's, veel te lange werkuren, geen vrije dag meer in de week en ga zo maar door. Ze heeft haar ontslag ingediend en komt half december naar huis. Op de 16e halen wij haar van het vliegveld. En ja, eerst maar eens lekker bijkomen .... en meeverhuizen!

Foto's

2010-11-06T15:05:00.002+01:00

Eindelijk tijd (lees zin ...) gevonden om onze foto's van de vakantie in Thailand en Cambodja op een webalbum te zetten. Een 'stukkie' schrijven vind ik altijd prima, maar dat gedoe met foto's .... Nu viel het dit keer ook echt niet mee, we hebben samen in totaal zo'n 2200 foto's gemaakt. En maak daar dan maar eens een selectie uit, pfff. Nu, via onderstaande link zou het moeten lukken. En nee, geen zorg er staan er echt geen 2200 op ... ietsje minder hihi! http://picasaweb.google.com/marjavanderlouw

De tijd gaat snel ....

2010-11-03T10:03:00.006+01:00

De weken vliegen voorbij, zo is Madelon alweer druk aan het werk in Zambia en waren Eline, Willem, Esmee en Naud een paar dagen hier. Heel gezellig en de kids waren alle dagen lekker aan het zwemmen in het zwembad. Ook nog wat leuke dingen met ze ondernomen, natuurlijk naar de kamelen, en naar de pottery waar ze zelf een klein potje mochten kleien. Daarna vlogen wij zelf naar Nederland om aanwezig te zijn bij de bachelor bul uitreiking van Lennard. Een feestelijk gebeuren in de Hooglandse kerk en Leiden, met borrel na. Heel grappig was de verwelkoming door de decaan, hij zei blij te zijn met zoveel bullen, en de aanwezigheid van zoveel ouders. Zelfs, zo zei hij, een ouderpaar helemaal overgekomen uit Bahrein! Waar zit u, vroeg hij, en ik stak mijn hand op. Aha, u ziet lekker bruin, ik spreek u later. De grap hiervan kwam pas later, vlak voor wij vertrokken sprak Len een studiegenootje die achterin de kerk had gezeten. En iets had opgevangen over buitenlandse ouders die in de kerk zaten. De opmerking van de decaan ..... wat ziet u bruin .... had zij geschokt als 'bijzonder incorrect' ervaren. Hahahaha, tot zij ons zag en zich realiseerde dat het de ouders van Lennard waren! Enfin, wij waren heel blij erbij te kunnen zijn, en zijn uitermate trots op Len, dat spreekt voor zich. De volgende avond zijn wij met zijn vriendenclub heel gezellig uit eten gegaan. Al met al vlogen ook die dagen om met dierbare vrienden en familie. Marion, bedankt weer voor het heerlijke ontbijt (met kroketten dit keer), Madi een hele snelle 'bijklets' dit keer, Marianne en Theo, supergezellige avond en ochtend, Dieuwke en Boy, fijn om te zien dat het goed met je gaat, Linda en Piet, lekker bijgekletst en gelunchd, even onze neuzen laten zien aan de schoonmoeder van Jan, en natuurlijk de eerste avond met Aryan, Daan, Damon, Mike, Lydia en Len uit eten geweest.

En dan nu, zit onze tijd in Bahrein er bijna op. Eind december is het project in Saudi klaar, en zal er verhuisd gaan worden! Spannend, ik houd jullie op de hoogte!

Vakantie(s)

2010-10-16T09:33:00.010+02:00

Nu eindelijk tijd gemaakt om deze blog bij te werken. Jaja, ik weet het, heb er al diverse klachten over gehad dat er geen nieuwe stukjes op staan. Nu dan toch! Een verslagje van onze vakantie deze zomer. Hoewel, ik zou er zomaar pagina's vol over kunnen schrijven, zo bijzonder was het. Vier weken achtereen op reis, we begonnen in Bangkok en zijn daar ook weer geeindigd. De dagen in Bangkok waren geweldig. We hebben er heel veel gezien, samen met een erg leuke gids gingen wij naar tempels, paleizen, monumenten, musea, markten (drijvende, bloemen, etenswaar en zelfs naar iets wat nog het meest leek op de ouderwetse Hollandse damesbeurs). Heerlijk Thais eten en een beeldig klein boutique hotel maakten deze dagen echt geweldig.

En toen, door naar Cambodja. We vlogen naar Phnom Penh en daar kwamen we al snel tot de ontdekking dat dit land nog volop in ontwikkeling is na de afschuwelijke oorlogstijd in de 70er jaren. Phnom Penh lijkt nog het meest op een provinciestadje, de wegen zijn er, gloednieuw, maar in plaats van veel auto's, rijden er honderden brommers (die werkelijk alles vervoeren), fietsen, tuktuks en zelfs boerenkarren met koeien ervoor. We bezochten er het koninklijk paleis met de indrukwekkende zilveren pagode, de tempel bovenop Wat Phnom, en we wandelden er langs de Mekong rivier. Vervolgens bezochten wij het Tuol Sleng Genocidemuseum. Dit voormalig detentie- en martelcentrum van de Rode Khmer geeft een beeld van de waanzin en gruwel van het Pol Pot regime. Deze terreur duurde 'maar' 3 jaar, 8 maanden en 20 dagen, maar in deze periode zijn ten minste 2 miljoen Cambodjanen gemarteld en vermoord. Mannen, vrouwen, kinderen en zelfs baby's werden op gruwelijke wijze omgebracht. In het Tuol Sleng gebouw (een voormalige school) is alles nog precies zoals het toen is aangetroffen. Erg lang kun je daar echt niet rondlopen, wij werden er heel stil van. De bloedspatten zitten tot aan het plafond ..... Vervolgens bezochten wij een van de zogenaamde killing fields. Vlaktes vol met schedels en beenderen, wij liepen er in de regen, en de kledingstukken komen door de modder omhoog. Onder bomen troffen wij de overblijfselen van babietjes. De bewakers hadden een quotum, ze moesten een paar honderd mensen per dag vermoorden, en er geen kogels aan verspillen ....... Door heel Cambodja heen zijn er dit soort plekken, vlaktes en ook grotten in de bergen waar mensen in gegooid werden. Wij bezochten er diverse, het gaat je verstand te boven wat hier gebeurd is. De leider van de Rode Khmer wilde indertijd terug naar het jaar 0, iedereen werd naar het platteland gestuurd om daar te werken. Een ieder die iets geleerd had, werd met z'n hele familie uitgeroeid, zelfs het dragen van een bril was al genoeg om als intellectueel beschouwd te worden en werd geexecuteerd. Onze gids in Cambodja had deze oorlog van heel dichtbij meegemaakt, zijn familie was opgepakt en vermoord en hij had net kunnen ontsnappen. Als jongetje van 8 jaar heeft hij in zijn eentje deze jaren in de bergen geleefd, opgejaagd en angstig. Heel bijzonder dat hij zijn verhalen met ons wilde delen. Wij zijn (op de enige weg die Cambodja heeft) dwars door het land heen gereden en hebben er veel mensen gezien, kleine nederzettingen bezocht. Wat een ontzettend vriendelijke bevolking die ons altijd uitermate gastvrij ontving. Cambodja is een land van rijstvelden, overal waar je kijkt zie je sawa's met mensen die er rijst planten en oogsten. In Battambang, halverwege, bezochten wij de eerste tempel uit de 8ste eeuw. Een enorme klim naar boven, honderden treden die ons uithoudingsvermogen op proef stelde, pffff. Verder gingen wij een stuk per trein .... een bamboetrein! Een stuk bamboe op wieltjes, kleedje erop en daar zaten wij dan. Een motortje achterop en rails die behoorlijk overgroeid raken en zo nu en dan niet echt aansluiten. Toen er een tegenligger aankwam, moesten wij afstappen, het gevaarte van de rails aftillen en na het passeren van het karretje weer alles erop zetten en weer verder. Hahaha, echt heel bijzonder. Ook gingen wij een stuk achterop een boerenkar met twee koeien ervoor. Tja, deze vakantie had bijna alle vervoersmogelijkheden, fietsriksja's, tuktuks en zelfs gingen wij met een luchtballon boven Angkor Wat! De laatste dagen verbleven wij in Siem Reap en bezochten wij in Angkor heel veel tempels van de 8ste tot de 11de eeuw. Zo geweldig en prachtig, dit moet je gezien hebben! Veel ervan zijn nog steeds overwoekerd door het oerwoud, een heel hoog Indiana Jones gehalte! Veel klimmen en klauteren, soms heel zwaar, maar zo ontzettend de moeite waard. Om alles te beschrijven wat wij hebben gezien en gedaan zou ik nog wel pagina's door kunnen schrijven, maar om dit leesbaar te houden, zal ik het hierbij houden. Ik ben van plan de foto's van al deze bijzondere plekken op een apart picasa album te zetten. Binnenkort zal ik hiervan een link op de blog plaatsen. Ter afsluiting van onze geweldige reis hebben wij nog heerlijk gerelaxed in een resort op een eilandje in de Thaise Golf. Fantastische suite bovenop een berg met prachtig uitzicht op zee, heel veel gesnorkeld en uitermate lekker gegeten van de buitengewone gerechten die de franse chef voor ons klaarmaakte, hihi! Weer terug in Bahrain, hebben we Madelon van het vliegveld gehaald voor haar maand verlof. Samen met haar ben ik nog een kleine week naar Oman gegaan. Heel gezellig samen een beetje rondstappen in Muscat, naar de souk, per boot langs de kust gevaren, honderden dolfijnen gezien, beetje zwemmen en erg lekker gegeten. Nu is Lon weer terug in Zambia en zijn Jan en ik in afwachting van het bezoek van Eline, Willem, Esmee en Naud. Als zij weer vertrekken, vliegen wij zelf de dag erna naar Nederland voor het bijwonen van de bul uitreiking van Lennard. Zo, hier zal ik het voor nu maar bij laten, tekst genoeg lijkt me zo, hihi.

Juli

2010-07-26T16:17:00.009+02:00

De maand juli startte uitermate plezierig, met de voetbalwedstrijden van het Oranje elftal, die wij met een groot aantal Nederlanders bekeken. Tijdens het begin van de finale wedstrijd zaten wij in de auto om Lennard van de airport te halen. De KLM crew had blijkbaar ook zin om de voetbal te kijken, want er werd flink haast gemaakt om in Bahrain aan te komen. Zo misten wij maar een kwartiertje, van wat later bleek, een helaas verloren wedstrijd. Ach ja, wij hadden toch een ontzettend leuke avond zo met elkaar, met veel bier en (door een paar dames zelfgemaakte) bitterballen! Jan kon gelukkig naar huis komen, om hier (met zijn oranje muts op) mee te feesten. Tja, daarna ging het gewone leven verder, en vertrok hij weer naar Saudi. Die ochtend stond ik op, en dacht .... wat ruikt het toch vreemd in de keuken. Een rare rook lucht .......! Na eens te hebben rondgekeken bleek er iets vreselijk mis te zijn in de meterkast. Onder onze zekeringenkast, daar waar de electriciteit ons kastje binnen komt, stond de boel in de brand. De pijp waar de leidingen in lopen, was finaal weggesmolten en de muur was inmiddels zwartgeblakerd. Direct alle elektra uitgeschakeld en via de office het electriciteitsbedrijf gebeld. Tja, die zouden komen ..... maar wanneer dan ..... inshallah ...... die zelfde dag nog, pfffff! En jee, geen electriciteit .... dat betekent natuurlijk geen koelkast of vriezer, maar veel erger, geen water en geen airco's! Met temperaturen die buiten oplopen tot rond de 50 graden is het niet aan te bevelen om iets open te zetten. Dus, de temperatuur liep binnen gestaag op met zo'n 2 graden per uur. Len en ik zijn die dag maar gaan rondlopen in één van de Malls (die gelukkig wel met airco zijn). Maar, rond 3 uur moesten we toch naar huis, in afwachting van de elektra mannetjes. In huis was het niet uit te houden, als een vieze benauwde stilstaande deken kroop de hitte naar binnen. Dan maar in de auto wachten .... oh ja, onze auto had ook al airco problemen en dus hadden we een leenauto. In ieder geval werkte de airco daar wel! Inmiddels hadden wij een klein koffertje gepakt voor het geval dit vóór de avond niet gefikst zou zijn. Net voor donker kwamen er een stuk of 5 mannetjes (merendeel Indiers) die met verbijstering keken naar de ravage. Van de 5 voeren er 2 wat werkzaamheden uit, de rest staat erbij en kijkt ernaar. En, Engels spreken ze nauwelijks, als je iets vraagt, schudden ze heen en weer met het hoofd en zeggen Yessssssss, yesssssssss ..... en dat kan van alles betekenen. Onze tuinman Mohammed (een Pakistani) spreekt een piepklein beetje meer Engels en kon dit voor ons vertalen. Hmmm, er werd een provisorische reparatie uitgevoerd, wij mochten een heel klein beetje elektra gebruiken (2 airco's) en de volgende dag (inshallah ... alweer) kwamen ze terug om het af te maken. Enfin, de volgende dag werd het inderdaad gemaakt, hoewel de gesmolten pijp er nog staat en het koperdraad erbovenuit piept! De foto die je ziet is niet van de meterkast, dit was echt verboden terrein ... veel te gevaarlijk. Maar, is van de elektra voorziening in ons hokje bij het zwembad. Dit om een idee te geven hoe men hier de dingen aanlegt ......

Nu is ellende een relatief begrip. Van Madelon in Zambia kwamen echt heel akelige berichten binnen. Haar baas, een goede veertiger, viel zomaar dood neer tijdens een partijtje squash. Lon was binnen 5 minuten te plaatse, maar helaas was hij niet meer te redden. Een tijd reanimeren wilde niet baten, en het kamp is in diepe rouw. Toevallig waren zijn vrouw en twee heel kleine kindjes net daar om een vakantie te vieren. Een hele trieste gebeurtenis, die ons kind behoorlijk heeft geraakt.

Om toch nog af te sluiten met iets leuks .... ik was jarig! Superleuke verrassing was dat Jan vrij had genomen en uit Saudi kwam om lekker met ons uit eten te gaan. Weer een jaartje erbij. En niet vergeten!! Reuze bedankt allen voor de goede en lieve wensen per mail, telefoon, sms en berichtjes op facebook.

Hittegolf?

2010-06-30T16:59:00.003+02:00

Internet is een geweldige uitvinding. Zo kan ik elke dag de Nederlandse kranten lezen. Maar, regelmatig zit ik hoofdschuddend achter mijn computer. Zo ook vandaag, er wordt melding gemaakt van een hittegolf. Nu wonen wij in een van de Golfstaten, en hitte is hier een zeer normale zaak. Dus, denk ik dat ik aardig weet wat een hittegolf is. Ik lees met verbijstering dat er in Nederland direct waarschuwingen uitgaan ..... En waarvoor dan? Aha, het gaat over de 'ouderen'. Die moeten, zo lees ik, tomatensap drinken! Jee, ouderen .... ik lees het hele artikel door, en kan er niet goed achter komen wie ze bedoelen met die ouderen. Zelf word ik aankomende maand 53, oeioei, misschien ben ik wel een van die ouderen. En ik woon in een permanent hittegolfland. En, oh oh wat een ramp, ik lust geen tomatensap! Wel tomatensoep, zou dat ook goed zijn? In Nederland wordt een 'Nationaal Hitteplan' gemaakt. Ik vraag mij vertwijfeld af of, als ik een van die 'ouderen' ben, ik dan ook meteen seniel en erg dom ben. Want zo komt het wel op mij over. Hoe komt het toch dat in Nederland ouderen als volslagen achterlijk worden behandeld. In andere landen zijn oudere mensen juist heel wijs, aan hen wordt om raad gevraagd. Zij zijn namelijk degenen die al alles hebben ervaren, hitte, koude, storm .... Ik kan er met mijn pet niet bij. Wat een arrogantie, wie denkt nu toch dat iemand die ouder is, meteen zijn verstand verliest? En dan het hele verhaal van een hittegolf, pffff. Jan werkt in Saudi, daar wordt gewoon gewerkt in temperaturen die soms het bevattingsvermogen te boven gaan. Boven de 50 graden wordt het werk stil gelegd ..... maar ja ..... de thermometer staat natuurlijk nooit boven de 50!!

Weer alarmen in Nederland, bij storm, sneeuw, en als het eens een keertje 30 graden is?? Bah, wat een betutteling. Grrrr, ik sluit het bericht snel af, dan maar liever lezen over Wesley en Jolanthe ... nu nog even voetballen Wesley vrijdag!!

Nederland

2010-06-27T13:24:00.007+02:00

Wij arriveerden tegelijk met de verkiezingsuitslagen in een grijs en nat Nederland. Jammer dat wij expats niet meer via Internet kunnen stemmen, dit had de boel een stuk eenvoudiger gemaakt! Enfin, nu wij hier de pogingen volgen die tot een nieuw kabinet moeten leiden, vragen we ons toch af wat stemmen sowieso voor nut heeft. Blijkbaar gaat het niet over de grootste partijen, maar meer wie er (niet) met wie wil .... Wij volgen het hiervandaan gelaten, en hopen toch van harte dat Nederland er beter van zal worden! Ons weekje Nederland was daarentegen super! Vriendin Marion had in alle vroegte toen wij aankwamen een fantastisch ontbijt klaarstaan, en bakte zelfs bitterballen (die allemaal op gingen, hihi). Onze eerste dag hebben wij besteed aan de inkoop van stapels boeken en DVD's. Jan schrok behoorlijk toen hij naderhand de stapel eens bekeek, en bedacht vervolgens dat wij meteen nieuwe koffers nodig hadden. Dus, opnieuw langs de winkels en twee royale koffers aangeschaft, hahahaha. In Kijkduin hadden wij een heerlijk huisje, ruim en een schitterende ligging. Vlak achter het duin, met een enorm stuk bos aan de voorkant. Het weer knapte aardig op gelukkig, en wij konden elke dag buiten zitten. Uit de wind, dat wel, maar de zon liet zich flink zien. Niet je kop boven het maaiveld uitsteken, want dat was vreselijk koud (vonden wij!). Het was een komen en gaan van bezoek elke dag. Vrienden, familie en alle vier de kids waren present. En leuk, kleinzoon Damon is een ontzettend lief mannetje, totaal niet eenkennig en hij vermaakte zich prima met bolderkar in 'ons bos'. Lekker bijgekletst met iedereen en ook nog tijd voor een dagje samen op stap. We gingen naar Gouda, waar Jan het huis waar hij is geboren liet zien. Vervolgens poffertjes gegeten en via het landelijke groene hart weer naar Kijkduin. Op zondag naar Schiphol om Madelon uit te zwaaien. Zij is weer voor 3 maanden naar Zambia vertrokken. Enig minpunt deze week, was de afzegging van vrienden Marianne en Theo, zo jammer, die afspraak stond al maanden vast. En vlak voor ze zouden komen, ging Marianne door haar rug, en kon niet meer op of neer. We baalden er allemaal stevig van, maar ........ hopelijk komt er snel een herkansing! Het ziet er naar uit dat Lennard zijn bachelor heeft gehaald. Het wachten is nog op een laatste cijfer. In dat geval komen wij uiteraard naar de uitreiking van zijn bul in oktober. Hier in Bahrain is het rustig geworden, veel van onze kennissen zijn voor de zomer vertrokken. Wij blijven nog even, eerst komt Lennard een maand naar hier, en zelf gaan wij pas half augustus met vakantie (waarvan tzt een verslag, natuurlijk!).

Zomer

2010-06-07T12:36:00.007+02:00

De zomer is begonnen! Zomaar ineens gaf de thermometer aan dat het meer dan 50 graden is buiten, pffff. Dat is warm, erg warm. Vorige week begon de temperatuur ineens op te lopen. Ook in de avond koelt het niet meer af. Een afscheidsfeestje in de avond was een vochtige bedoening. Met 38 graden en een vochtigheidsgraad van 65 procent, voeg daarbij (lekker) pittig Thais eten ...... hielden wij het niet droog. Dat de gastvrouw ook nog een traantje wegpinkte bij het afscheid, was niet te merken. Natte gezichten hadden wij allemaal, hihi. Wij constateren tevreden dat de chiller in de pool absoluut geen overbodige luxe is geweest. De enige manier om buiten te zijn, is immers tot aan je neus in het koele water zitten. Het water wordt bij ons niet warmer dan zo'n 30 graden, heerlijk!! De struiken in de tuin vinden het blijkbaar prima, al die zon en warmte. De zielige stompjes van zo´n 20 centimeter die wij vorig jaar hebben geplant groeien als kool. De bougainville denkt dat hij onkruid is, het woekert overal dwars doorheen en bloeit met een heftigheid waar wij met ontzag naar kijken. Wat een bloemenpracht!! De vakantie van Madelon in Bahrain zit er weer op, haar laatste weekje brengt ze in Nederland door. Ze zal daarvandaan weer voor drie maanden naar Zambia vertrekken. Half september vliegt ze dan, via Nederland weer naar hier. Soms lijkt het ons wel dat er continu dierbaren in vliegtuigen zitten. Zijn we het zelf niet, is het Lennard wel die regelmatig op en neer vliegt naar Bahrain, Madelon die elke drie maanden in zo´n 5 verschillende vliegtuigen zit, Mike en Lydia die via Sri Lanka, Maldives, Engeland weer naar Nederland vlogen. En woensdag zitten we er zelf weer in, we gaan voor een kleine 10 dagen naar Nederland en zullen in Kijkduin verblijven. Hebben enorm veel zin om iedereen weer eens te zien. Maar ja, wat pakken we in? De laatste keer dat wij een jas nodig hadden, was in februari 2009! Elke keer als wij gaan pakken voor een vakantie zegt Jan hoopvol, heb je aan één koffer voldoende? Hahahaha, natuurlijk niet! Nu heb ik een goed excuus, er moeten immers jassen, truien, lange broeken en dikke pantoffels mee? De verkiezingscampagnes volgen wij hier (een beetje), stemmen gaat dit jaar helaas niet lukken. Net op de dag dat wij naar Nederland vertrekken, en Jan eerst nog vanuit Saudi naar Bahrain moet reizen. De voetbalgekte gaat hier (nog) aan ons voorbij, geen Oranje op de straten of compounds. Wel maken we plannen om de wedstrijden met elkaar te bekijken. En dan maar hopen dat wij lang onze oranje shirtjes aan kunnen trekken!

Vulkaan en Oranjebal

2010-05-04T16:28:00.011+02:00

En toen was het alweer mei. De laatste helft van april was een hectische, maar ontzettend leuke tijd. Het begon allemaal wat minder, door de vulkaanuitbarsting in IJsland, en de sluiting van de vliegvelden in Europa beleefden wij benauwde momenten. Allereerst ging het mis met de komst van Lennard. Die zou zijn 21ste verjaardag bij ons vieren, maar zijn vlucht werd telkens uitgesteld. Helaas dus geen verjaardag in Bahrain, gelukkig kwam hij een paar dagen later toch, en hebben wij het uiteindelijk nog kunnen vieren met een feestelijk dineetje waar wij uit grote schalen cocktails dronken met lange rietjes! Toen kwam het grote Oranjebal naderbij, ook hier stress, wat als de band niet kan vliegen, wat als de bitterballen en haring niet ingevlogen kunnen worden uit Nederland.... En ook zaten er bergen mensen vast in Europa, dus de kaartverkoop kwam pas laat op gang! Pffff, wij kregen het er benauwd van. Uiteindelijk kwam toch alles nog goed, en zo vierden wij Koninginnedag in de prachtige bovenzaal van het Radisson Hotel met een 200 gasten, een heerlijk buffet, de Knappe Mannen en Diva's speelden tot in de kleine uurtjes, en de voetjes gingen van de vloer. De zaal was schitterend versierd door ons deco team, overal hingen reproducties van schilderijen, een gouden toegangspoort, een gouden lijst om het podium en de fotohoek was ingericht als heus schildersatelier. De dagen erna toerden wij met de Knappe Mannen en Dames het eiland rond, gingen heerlijk uit eten bij Bushido (de band ging aan de (hup)sake hihi), zwommen in zwembaden en werd er nog flink muziek gemaakt en gezongen. Terugkijkend waren het mooie weken, druk, dat wel, maar zo leuk en gezellig, het was zeker zeer geslaagd en het bestuur van de vereniging heeft een fantastische klus geklaard! Nu nog even de tijd om bij te komen, en dan komt Madelon alweer naar hier, wel weer een lange reis voor haar. Ze start met reizen op de 15e en komt hier op de 17e aan, na 5 vluchten! Hahaha, en ze heeft al aangekondigd dat er weer flink gewinkeld zal moeten worden, dus de tijd van haar verlof zal wel weer omvliegen. En dan, op 9 juni komen wij naar Nederland, helaas hebben we maar een week de tijd. Maar, hopelijk kunnen we jullie allemaal toch zien in dat weekje.

Egypte

2010-04-05T12:32:00.008+02:00

Onze week Egypte zit er weer op. Het scheelde weinig of ik was Bahrain helemaal niet uitgekomen, door een foutje van een van de medewerkers hier, was mijn visum verkeerd verlengd, en al 3 weken verlopen!! Na het betalen van een fikse boete, haalden wij gelukkig nog net het vliegtuig. Aangekomen in Cairo hadden wij, op aanraden van een vriendin, niet gekozen voor een willekeurige taxi, maar hadden wij vooraf degelijk vervoer geregeld. Oeioei, wat een wriemelend mierennest is Cairo, groot, giga veel bebouwing, oud, vies, en enorm lawaaierig. Maar leuk ... zo leuk!! We logeerden in een schitterend hotel, aan de Nijl en in de verte waren de contouren van de grote piramide te zien. En aan de oevers van de Nijl zijn nog veel oude majestueuze huizen te zien uit de Engelse periode, vergane glorie, dat zeker, maar prachtig om van een afstandje naar te kijken. We brachten uren door in het museum en wandelden op ons gemak door de tijd. Wat heerlijk om dat op eigen gelegenheid te doen, wij zagen tientallen busladingen mensen als kuddes in een uurtje door het museum gejaagd worden. Wat een schatten, maar oh oh, wat wordt er onzorgvuldig mee omgegaan! De kisten met mummies liggen gewoon opgestapeld in houten kasten, planken vol met honderden beeldjes en grote beelden, overal sarcofagen waar iedereen aanzit, overheen hangt en meer. Het is er vies, stoffig en zo hier en daar ligt een vergeeld kaartje waarop staat wat het is. De schatten van Toetanchamon zitten in wat simpele kasten, achter glas, dat dan net nog wel. Howard Carter zou zich omdraaien in zijn graf als hij het zag! Het is goed dat het zelden regent in Cairo, want veel ramen in het dak zijn kapot, zodat wind en stof vrij spel hebben. Ook bekeken wij kamers met mummies, arme farao's. Het kan toch nooit hun bedoeling geweest zijn, om duizenden jaren later tentoongesteld te liggen tussen een paar glasplaatjes waar miljoenen mensen overheen hangen! Het voelde een beetje als grafschennis, brrrrrrrr. De volgende dag vertrokken wij al vroeg naar Gizeh, waar wij per kameel door de woestijnheuvels de piramides via de achterkant bereikten. Het was daar stil, maar weinig mensen kwamen via die kant. De piramides zijn enorm, imposante bouwwerken waar je toch even stil van wordt. Maar ook daar, toen wij aan de voorkant kwamen, zagen we weer de busladingen mensen die massaal de piramides beklommen en hun afval overal dumpen. Gelukkig kun je niet al te dicht bij de sfinx komen, deze proberen ze met steigers heel te houden! Misschien klink ik wat negatief, dat is zeker niet de bedoeling, wij hebben genoten in Cairo, het museum en van de piramides, maar het is wel zorgwekkend dat de Egyptenaren zo onzorgvuldig omgaan met al dit moois! De laatste dagen van ons weekje hebben wij heerlijk geluierd aan de Rode Zee. Jan heeft weer mooie vissen gezien tijdens zijn duiktochtjes en ik had geweldige boeken bij me. Al met al een interessante en bijzonder fijne week!

Saudi

2010-03-09T14:22:00.009+01:00

Jan werkt al sinds 2008 in Saoudi Arabie, in Saudi zoals we hier zeggen, en eind december zit zijn klus erop daar (inshallah .....). Een hele tijd van heen en weer rijden, hij zit meer tijd in Saudi dan in Bahrain. En natuurlijk ben ik ontzettend benieuwd hoe het er daar toch uit ziet. Maar ja, dat is geen optie, ik kom dat land niet in, en kan dus niet eens even om een hoekje kijken om te zien hoe zijn leven er daar uitziet. Aan zijn verhalen te horen, is het ook geen land waar ik graag zou vertoeven. De afgelopen keer had hij zijn fototoestel meegenomen, om eens wat foto's te maken en mij te laten zien wat ik allemaal mis .....! De wegen zijn troosteloos, men rijdt er tussen zand- en vuilhopen en van een driebaansweg maken ze makkelijk een vijfbaans. Door veel zand en stof in de lucht is het vaak niet erg helder, de zon is maar vaag te zien. Er zijn nergens vrouwen in het straatbeeld, en de stad Jubail is een fabrieksstad met flats en veel industrie. Vrouwen mogen niet onbegeleid de compound af, niet autorijden, en moeten altijd een abaya aan. Eten, winkelen, alles is er gescheiden. De site waar Jan werkt, mag niet gefotografeerd worden, maar is immens geworden. Nee, dan ben ik toch wel heel blij dat ik in Bahrain mag wonen. Natuurlijk is het jammer dat Jan alleen de weekends thuis kan komen, maar dat nemen we nog maar even voor lief. Hopelijk vinden we volgend jaar een ander project waarbij Jan vaker thuis kan zijn! Bij Saudi vergeleken is Bahrain een uitermate gemakkelijk oord om te wonen. Toch mis ik Nederland wel eens, dan kijk ik naar BVN, even het nieuws, het weerbericht, de Wereld draait door, en denk daarna ... hmmm ... eigenlijk mis ik het niet genoeg om terug te willen, hihi. Verder zijn hier ongelooflijk veel TV kanalen te ontvangen, er is altijd wel ergens een film. Maar veel beter is onze videotheek hier om de hoek. Het mannetje daar, maakt alle films die we willen voor 1 BD (bijna 2 Euro). De laatste en nieuwste films heeft hij al! Nog leuker is een kast die ik ontdekte bij een vriendin na een middagje klaverjassen. Zij heeft een kast vol Nederlandse series op DVD. Zo leuk, ben nu net klaar met het laatste seizoen van Gooise Vrouwen. Terwijl ik mijn voeten liet doen, trof ik een andere vriendin die haar nagels liet doen. Diezelfde ochtend hadden we met elkaar op de tennisbaan gestaan, en zij vertelde net klaar te zijn met seizoen 1 van Gooise Vrouwen. Tja, mijmerde ze, eigenlijk zijn wij ook net Gooise Vrouwen, kijk ons nu ..... het enige verschil is dat wij hier niet 's middags aan de witte wijn zitten!! Enfin, dat doen we wel in de weekenden, tijdens de feestjes die er gehouden worden als de mannen weer thuis zijn. Nee, ik ben blij niet in Saudi te hoeven wonen en ben blij voor Jan dat hij op woensdagmiddag die grens over kan steken!!

Cabaret

2010-02-24T11:03:00.007+01:00

Op 18 februari was het dan zover, de Nederlandse cabaretiere Katinka Polderman verzorgde een optreden in Bahrain. De avond ervoor hadden Jan en ik haar, en haar technicus Bart van het vliegveld gehaald. Voor ons was het weer een drukke boel, opbouwen, regelen, organiseren, afbreken, opruimen etc etc. Maar, het was een bijzonder geslaagde avond, en daar ging het tenslotte om! Er was een behoorlijk goede opkomst vanuit de Nederlandse expat community, zo'n 90 volwassenen zaten in de zaal, en in de pauze konden wij dankzij KLM een ticket verloten naar Nederland. De dagen erna hebben Jan en ik weer het bekende rondje Bahrain gedaan met Katinka en Bart. Van kamelenfarm tot pottery, van Souk tot moskee, en natuurlijk aten we (voor de mensen die hier al eens waren) de overbekende beef chow chow! Op zondagavond brachten een vriendin en ik het stel weer naar de airport, en daarna konden wij uitpuffen. Nu zijn we begonnen met de concrete uitwerking voor het Oranjebal in april. De Knappe Mannenband komt over uit Nederland om er muzikaal gezien een feestje van te maken, en de lokatie en het menu zijn uitgezocht. Ook moest er een nieuw thema worden bedacht, besloten is voor 'Dutch Painters'. Het thema zal in de zaalaankleding, uitnodigingen etc terug moeten komen, dus Jan is al aan de tekentafel om bouwtekeningen te maken. Een heel decoratieteam zal de komende weken volop gaan zagen, timmeren en schilderen om zo de boel in stijl te kunnen omlijsten. Enfin, het houdt ons van de straat, hihi! Verder lijkt het erop dat de winter (??) hier alweer voorbij is, de temperaturen schieten omhoog en in de zon kan het knap warm zijn. Het zwembad warmt alweer lekker op, en met water van zo'n 23 graden begint het weer aangenaam te worden! Wij lezen hier elke dag de Nederlandse kranten (via internet) en leven zeer met alle gebeurtenissen mee, val van het kabinet (oeioei), en nu net de fatale wissel van Sven Kramer, zo jammer!! Natuurlijk kunnen wij hiervandaan straks ook naar de stembus, maar het zal moeilijk zijn te bepalen wat de juiste keuze is. We zullen het de komende tijd eens aanzien ....

Sight seeing

2010-02-16T08:28:00.005+01:00

Gisteren is Madelon weer vertrokken richting Zambia, dit keer vliegt ze gelukkig met een andere maatschappij. Het vliegen met Ethiopian Air was niet zo best bevallen, gammele vliegtuigen en vluchten die te laat, of helemaal niet gingen! De afgelopen 4 weken dat ze verlof had zijn omgevlogen! Omdat zij hier inmiddels ook al veel mensen kent, was het een gezellig weerzien. Naast veel shoppen, lunches, etentjes en avondjes op stap gingen we met haar weer eens sight seeing op het eiland. Voor haar een jaar geleden, voor ons inmiddels bekende ritjes. Toen ze hier vorig jaar aankwam, woonden wij ook pas in Bahrain, en moesten we onze weg nog vinden. Een klein uitstapje verzandde al gauw in verdwalen en een paar uur later pas ergens aankomen. Dus, dit keer was ze voorbereid en stapte in de auto gewapend met drinken, eten en de I-pod geladen met muziek. Hihi, we waren overal nu binnen een kwartier, en waren ook in no-time weer thuis. Het was heerlijk haar weer vier weken thuis te hebben, maar oh oh, wat is het nu stil! Echt weer wennen, ik zet nog steeds veel te grote potten koffie!

Verder zijn we volop bezig met vakantieplannen voor het komend jaar. Eind maart gaan we naar Cairo, eindelijk kunnen we dan de piramides bekijken en op ons gemak door het museum heen wandelen. Daarna nog door naar Hurghada om te duiken en snorkelen. In juni komen we een weekje naar Nederland, en eind van de zomer maken we een supermooie reis. Vanaf Bangkok naar Phnom Phen, een rondreis door Cambodja, en eindigend in een mooi resort in Thailand. Zo leuk om al die plannetje te maken, ik ben dol op alleen al de voorpret! Jan noemt mij een stuiterbal, hoe dichter een vakantie nadert, hoe meer ik door het huis heen stuiter van enthousiasme! Nu ons weer storten op de bezigheden voor de Nederlandse vereniging, morgen halen wij de Nederlandse cabaretiere Katinka Polderman van het vliegveld voor het optreden a.s. donderdag. En dan door met de voorbereidingen voor het Oranjebal. Veel werk, maar leuk om te doen, en hopelijk verloopt alles geslaagd!

Anders

2010-01-28T11:28:00.003+01:00

Het dagelijks leven in Bahrein is makkelijk, maar op veel gebieden totaal anders. Soms leuk anders, maar vaak ook zo anders dat je er regelmatig je hoofd bij schudt. Zo is daar het verkeer, de mensen rijden hier als gekken, veel te hard, telefoneren tijdens het rijden, halen aan alle kanten in, en van richtingaanwijzers heeft nog niemand gehoord. Daarbij geldt het recht van de sterkste, de grootste auto zet 'm er gewoon voor of tussen, rijd je per ongeluk in een kleiner autootjes, kun je het vergeten om ergens in te voegen. Je wordt dan zomaar van de weg gedrukt. Het aantal ongelukken is dan ook onbeschrijflijk, ik rijd hier elke dag, en er gaat geen dag voorbij of ik zie wel een ongeluk onderweg. Parkeren is hier ook enig, men zet de auto zo dicht mogelijk bij de ingang waar men moet zijn, oei, je zult toch een 5 minuutjes moeten lopen .... Het gevolg is dan ook dat auto's zomaar geparkeerd worden, op stoepen, in grasperkjes, en zelfs heb ik ze aan de kant van de snelweg zien parkeren om even naar de moskee te gaan. Men parkeert ook niet achter elkaar, welnee, je kunt de auto er ook gewoon rechtstandig tussen proppen. Dat je dan andere auto's blokkeert maakt blijkbaar niet uit, je zult dan moeten wachten tot je er weer uitkunt. Richtingaanwijzers hebben ze hier nog niet gevonden, toeter daarentegen wel, bevalt het je niet als de auto voor je maar '80' rijdt, dan volgt er een gigantische claxonnade. Maar het went .... zelfs zo dat ik me erop betrap hieraan mee te doen. Ik rijd ook altijd te hard (heb dan ook geen idee hoe hard je mag op de meeste wegen), haal altijd rechts in, en mijn richtingaanwijzer wordt al aardig stoffig. Oeioei, als ik eens terug ben in Nederland mag ik wel oppassen!

Leuk anders is dat je zonder afspraak overal terecht kunt, bijvoorbeeld bij de kapper, voor een manicure, pedicure en ook in het ziekenhuis lijkt het allemaal zonder vaste tijden te werken. Ook leuk anders is dat je veel kunt bestellen en dezelfde dag laten bezorgen. Zoals drank, eten, planten en nog veel meer. Als je het toch zelf mee wil nemen, wordt het voor je ingepakt, en keurig voor je in de auto gezet. En met een beetje geluk, zet de security guard van de compound het nog voor je binnen ook! Het huis schoonmaken, de strijk doen, de tuin onderhouden, al die dingen worden gedaan. Vreselijke luxe allemaal, en het went, echt waar! Ik kan me dan ook bezighouden met de dingen die ik echt leuk vind. Als voorzitter van de Nederlandse vereniging ben ik aardig wat tijd bezig met de organisatie van allerlei activiteiten. De voorbereidingen voor de cabaretvoorstelling in februari en het Oranjebal in april zijn al in volle gang. Nu is Madelon weer hier, na een barre reis van drie volle dagen. En hebben we alle tijd om zomaar gezellige dingen te ondernemen. Al met al hebben wij het hier enorm naar ons zin. Wat ons betreft blijven wij nog wel even expatten!

Sri Lanka en een Nieuwjaarsduik

2010-01-02T12:34:00.005+01:00

De dag voor Kerst arriveerden wij in Sri Lanka. Met Lennard, die gelukkig de dag ervoor, ondanks de sneeuw in Nederland op tijd in Bahrein aankwam! Een aparte belevenis om op Kerstavond het kerstbuffet op het strand te eten. Met een levend kerststalletje, zingende personeelsleden, een kerstman die achterop een brommer aankwam, en heerlijk eten startte onze Kerst 2009. Hoewel .... start .....? Dit was dus de kerstviering, hihi. Eerste en tweede kerstdag vieren, dat schijnt toch wel iets erg Nederlands te zijn. Daar ging men gewoon over tot de orde van de dag. We hadden een erg leuk hotelletje op het strand waar we de dolfijnen meters hoog zagen springen. Ook zijn we een paar keer de binnenlanden van Sri Lanka ingegaan. Veel gezien, heel veel tropisch groen, bergen, rivieren, apen, olifanten, theeplantages en meer. Ook een stukje per olifant, oei, dat is hoog, heel erg hoog! We waren in Kandy en bezochten daar een Boedha tempel, en ook zagen we een Hindu tempel waar een, voor ons onbegrijpelijk ceremonie aan de gang was. Veel rook, veel gezang en trommels. Op zee zagen we varanen, krokodillen en voeren we door een mangrovegebied. Sri Lanka is mooi, maar erg arm, bedelaars kom je overal tegen, en opvallend was ook het grote aantal zwerfhonden. De mensen zijn vriendelijk en kleurrijk. Kortom een mooie ervaring en een land om nog eens terug te gaan om meer van te zien!

Op nieuwjaarsdag waren wij weer in Bahrein, en hadden we als Nederlandse vereniging een heuse nieuwjaarsduik georganiseerd. Met zo'n 50 mensen doken we het water in, met oranje mutsen op, en erwtensoep en rookworsten toe. Jan had op oudejaarsdag oliebollen gebakken, en ook die schaal was zo leeg. Ook de Nederlandse pers had belangstelling, we stonden op diverse nieuwssites met foto's (NOS, Hart van Nederland, Radio Nederland etc), en de Wereldomroep nam mij een telefonisch interview af wat op 1 januari is uitgezonden op de wereldradio.

Wij wensen jullie allemaal een heel fijn en gezond 2010 toe vanuit Bahrein.

Regen!!

2009-12-14T13:53:00.002+01:00

De afgelopen dagen heeft het hier enorm geregend. Ik was te confused om er een foto van te maken! Op de weg is men direct volkomen de kluts kwijt, nu zijn er al dagelijks heel veel aanrijdingen op de wegen in Bahrain, maar nu zijn er er een paar honderd per dag. De straten zijn nat, heel nat, overal liggen gigantische plassen en modderpoelen. De auto ziet eruit alsof hij nog nooit is gewassen. De huizen hebben geen goot en er druipt vies bruin water langs de muren. Als ik in de auto stap, moet ik zoeken waar de ruitenwissers zitten! De een na de andere bui, compleet met onweer en de temperatuur daalt met een mega vaart omlaag. Wat is het fris zeggen we tegen elkaar, als ik met een vriendin ga lunchen en we buiten zitten. In de auto kijk ik op de temperatuur meter, hmmm het is toch nog steeds boven de 20 graden. Ben ik nu ook al gek aan het worden? Ik vind het wat fris, zeg ik tegen Jan als hij het weekend thuis is. Hij kijkt een beetje verwonderd, maar is het toch met me eens. We zullen de kacheltjes maar eens tevoorschijn halen zegt hij. En meteen de kerstboom maar opzetten. Terwijl ik via een Nederlands station op de computer de kerstliedjes door de kamer heen laat schallen, hangen we de ballen in onze boom. En zo zeggen we onze nieuwe vrienden en kennissen hier gedag, de meeste vieren Kerst elders en met de achterblijvers zijn we druk met de voorbereidingen van de nieuwjaarsduik en borrel. Nog een ruime week en dan komt Len alweer deze kant op, en vertrekken wij voor een weekje naar een warmer oord.

Wij wensen jullie heel gezellige kerstdagen en een gezond en vrolijk nieuwjaar!

Oman en Sinterklaas

2009-12-06T11:09:00.008+01:00

Ons weekje in Oman zit er weer op, helaas! Het was een heerlijke ontspannen vakantie, en wat is dat een mooi land. We verbleven in een prachtig resort aan het strand, en het was lekker zonnig weer, dus genieten van zand en zee. Ook zijn we met een bootje de zee opgegaan, en kwamen direct al tientallen dolfijnen tegen die rondom ons uit het water sprongen. Zo leuk om te zien. Verder hadden we een auto gehuurd, dus konden we iets meer van het land bekijken. De hoofdstad Muscat is erg gezellig, oud met vele forten langs de kust. En bergen, bergen en nog meer bergen onderweg. In de bergen veel wilde ezels, en wegen die ineens ophielden, dus verder off road. We dachten een goede kaart te hebben gekocht, maar ja, de plaatsjes die daarop stonden, die vonden we niet. Wel andere plaatsen, die dan weer niet op de kaart stonden. Hahaha, dan maar een beetje op gevoel rondtoeren. En uiteindelijk kwamen we gelukkig toch steeds weer in het resort terecht!

Weer thuisgekomen konden we direct aan de slag met de Sinterklaasviering hier in Bahrain. Een zeer geslaagde dag, met de Sint die vanuit Saudi onze kant op kwam en vijf pieten die de grote groep kindjes vermaakten. Hier in huis een gezellige puinhoop, Sint en zijn pieten hadden bij ons hun kleed- en schminck plek. Jan had een grote pan soep gemaakt en onder het nuttigen van soep met broodjes veranderden een aantal mensen in onherkenbare personen! Na de viering zijn we nog met het hele span naar het winkelcentrum hier gereden. Dat was misschien nog wel het grappigste deel van de dag. De expats en Bahraini die we daar tegen kwamen, vielen bijna om van verbazing.

Aan Kerstmis wordt hier, in een Islamitisch land, uiteraard niets gedaan, maar natuurlijk gaan wij deze week onze Kerstboom opzetten! De meeste kennissen hier vieren Kerst elders, zo ook wij. De Kerstdagen brengen wij, met Lennard, door in Sri Lanka. Oud en nieuw zijn we dan weer thuis. Deze maand nog veel te organiseren voor de vereniging. Op 1 januari een nieuwjaarsduik, en begin januari een nieuwjaarsborrel. Dus, geen tijd om ons te vervelen hier!

Voor meer foto's van de activiteiten van de vereniging kun je kijken op http://nv-eastenbahrain.blogspot.com/

In de woestijn

2009-11-22T12:00:00.006+01:00

Het bezoek van Mike en Lydia zit er ook weer op. Ze waren een dikke week hier, en natuurlijk met hen weer alle bekende plekjes bezocht. Lydia was niet weg te slaan bij de kamelen, en Mike vond het vlees bij de Meat Company 'bijna te lekker om op te eten'! Het begin van de week stond in het teken van de puzzelrit en bbq in de woestijn. Voor ons een behoorlijke organisatorische klus, die gelukkig bijzonder geslaagd was. Er werd gestart met een groot aantal auto's, zo'n 22 en de puzzels werden hier en daar met groot fanatisme opgelost. Via de pottenbakkerij naar de woestijn, waar wij een bbq hadden geregeld en daar met een stuk of 90 mensen de dag met een groot kampvuur hebben beeindigd. Mike en Lydia kregen zo meteen een goed beeld van Bahrain. Hihi, dat scheelde ons een aantal rondjes rond het eiland! En nu al weer volop in de weer voor de volgende activiteiten, de aankomst van Sinterklaas, de nieuwjaarsduik en nieuwjaarsborrel en op zoek naar een geschikte lokatie voor het optreden van de cabaretiere uit Nederland in februari. Maar eerst is er nog tijd voor ontspanning, komende woensdag gaan we heerlijk samen een weekje naar Oman. Moet een mooi land zijn, met strand, bergen en veel meer groen dan Bahrain. Daarover meer in het volgende berichtje. De temperaturen zijn hier inmiddels drastisch gedaald. Overdag zo'n 25 graden en 's nachts zelfs onder de 20! En zo nu en dan wolken in de lucht, en vorige week heuse druppels regen!! Even wennen voor ons, soms hebben we het zelfs koud, lange broeken en lange mouwen!

Tuin

2009-11-07T10:10:00.006+01:00

Een van de nadelen van een nieuw huis, is een geheel kale tuin. Voordeel is natuurlijk dat je 'm zelf kunt inrichten met de struiken die je mooi vindt. Dus, toen wij hier kwamen wonen begin maart, gingen we onmiddellijk de tuincentra af om wat planten uit te zoeken. Het resultaat was nog steeds een kale tuin, met hier en daar wat zielige sprietjes die volgens de tuinlieden echt snel grote struiken zouden worden. Tja, direct erop werd het hier heet, behoorlijk heet, en de tuin was dor en droog. Nu zijn wij nogal ongeduldig van aard, hihi, en zo liepen wij dagelijks rond met waterslangen en keken de bloemen de grond uit! De meesten overleefden de hitte, en begonnen langzaam wat blaadjes te ontwikkelen. Na de zomer werd het hier een stuk vochtiger (geen regen hoor!) en kregen ze er zin in! Nu zijn wij de trotste bezitters van een tuin met schitterende bougainville, oleanders, jasmijn, en zelfs de kleine dappere frangipani staat in bloei!

Deze week zijn onze logeerkamers even leeg, Len is weer naar Nederland vertrokken na een heel gezellige anderhalve week. Nu komen woensdag Mike en Lydia een ruime week logeren. Voor mij mooi tijd om de aankomende activiteit voor de Nederlandse vereniging goed te organiseren. Vrijdag de 13e is de puzzelrit met aansluitende bbq in de woestijn. Een hele klus, en veel aanmeldingen binnen. We starten met wel 20 auto's en ruim 80 personen. Erg leuk dat dit zo goed is gaan lopen. Hopelijk wordt het een geslaagde dag!

Druk, druk, druk!

2009-10-25T17:44:00.004+01:00

De weken vliegen om hier. Na onze vakantie kwam Madelon ook terug uit Nederland met het goede nieuws dat ze een baan heeft. Ze had precies drie weken om alles in orde te maken, en toen stonden we weer op het vliegveld. Van Bahrain naar Addis Abbeba, naar Harare, naar Lusaka. Na een overnachting daar door naar Solwezi, en daar vandaan met de auto door naar een coppermine in het noorden van Zambia. De bedoeling is dat ze daar een training krijgt van 3 maanden, waarna ze hoopt ergens in Afrika op een wat leukere plek te komen. Helaas zijn de berichten die we tot dusver van haar krijgen niet erg positief. Nu schijnt ze daar ook bizarre uren te moeten draaien, de ene dag van 04.00 tot 21.00 uur en de andere dag van 06.00 tot 21.00 uur. Tja, 17 of 15 uur achtereen werken, daar wordt niemand vrolijk van, dat is begrijpelijk. Voorlopig wil ze proberen het vol te houden, en eens zien of ze na een periode kan worden overgeplaatst. Dezelfde dag dat Lon vertrok, kwamen onze vrienden Marianne en Theo hier aan. Een ontzettend leuke, gezellige en relaxte week met hen doorgebracht. Jan kon een paar dagen vrij nemen, en het waren heerlijke dagen. De temperatuur is lekker gedaald, en zo konden we ook de avonden weer buiten eten en zitten. Hoewel Marianne zei, dat Theo eigenlijk nooit zwemt, was hij de avond dat ze aankwamen de eerste in het zwembad, hihi. En ook verder in de week was hij meestal de eerste 's morgens die we erin hoorden plonzen! Na een week vertrokken we dus weer richting vliegveld, Marianne en Theo het vliegtuig in, en Lennard kwam eruit. Super, nu weer lekker een anderhalve week met mijn andere kind! Als hij weer gaat, staan de volgende al bijna te trappelen, Mike en Lydia komen begin november voor anderhalve week hiernaar toe. Hartstikke leuk! Verder zijn we druk met de Nederlandse vereniging. Eigenlijk best wel veel werk, die club heeft een poosje zonder actief bestuur gezeten, dus moeten we heel veel proberen op te bouwen. En soms naar en ondankbaar werk, we krijgen allerlei dingen uit het verleden over ons heen, maar we doen ons best om er weer een grote gezellige club van te maken. In november een puzzeltocht met bbq in de woestijn, in december de Sinterklaas viering. Het staat hier inmiddels vol met Sint en Pietspullen, de staf staat in de hoek en de pakken hangen aan de kast! En zo proberen we elke maand een aardige activiteit voor de leden te organiseren. Hopelijk wordt het weer wat met de vereniging, aan ons zal het niet liggen!

Singapore

2009-10-04T11:13:00.009+02:00

De laatste week van onze vakantie waren wij in Singapore. Jan was daar al vaker geweest, en wist er uitstekend de weg. Met de metro kom je overal, en ik denk wel dat we alle interessante plekjes hebben bezocht. Veel, heel veel tempels gezien, in Chinatown en in Little India. Hindu tempels, met ontelbaar veel gekleurde beelden die er naar ons onwetend oog zeer angstaanjagend uitzien. En Boedha tempels, die door het goudgeschitter zo nu en dan pijn doen aan je ogen. Ontzettend boeiend om doorheen te wandelen en te kijken en meebeleven wat al die mensen er doen. In een van de Boedha tempels waren wij net op de bovenveranda, toen er een aantal monniken binnenkwam en er een dienst startte. Wij hebben een poosje zitten kijken vanaf boven op onze krukjes, en door de continue tantra en wierookgeuren raak je zelf zomaar in een soort van trance. Deze tempel was gewijd aan de tand van Boedha, die lag dan ook in een volledig gouden kamer ten toon gesteld. Heel, heel fascinerend om allemaal te zien.

Ook bezochten wij een enorme orchideen tuin. Toevallig kwamen wij er op een blijkbaar speciale dag, er trouwden die dag 165 bruidspaartjes. Duizenden orchideen hebben we er gezien, en ik had er werkelijk geen idee van dat er wel 30.000 verschillende soorten waren! Sentosa Island, een boottocht op Singapore river, Bugis Street, de markten, Orchard Road met de malls, van alles ondernomen. Zelfs een bezoekje aan de mooiste dierentuin die ik ooit heb gezien. Singapore is heel weelderig groen, de dierentuin lijkt wel een jungle waar de meeste dieren vrijwel los lopen, en ik bijna geen hekken heb gezien. Alles groeit en bloeit er, door het vochtige en warme klimaat worden planten en bloemen inmens groot. Zo zag ik er de grootste waterlelie bladeren ooit. Wel een meter in doorsnee! En natuurlijk heel erg lekker eten, in Singapore eten ze de hele dag door. Overal zijn eetgelegenheden, klein en groot, en altijd zie je er mensen die zitten te eten. En uiteraard, hebben we onze Singapore Sling gedronken in het beroemde Raffles Hotel. Al met al een hartstikke leuke en gezellige week, en helaas de afsluiting van onze vakantie. Nu weer back to real life hier in Bahrain!

Nederland

2009-09-14T16:57:00.007+02:00

Deel 2 van onze vakantie was een weekje Nederland. Een hectisch weekje waarin wij in razende vaart door de provincies heen sjeesden. Natuurlijk waren wij in Nederland voor de bruiloft van Aryan en Danielle. En op zondagmiddag een fantastische familie reunie. Bijeenkomsten van veel vrienden en vriendinnen, kopjes koffie, lunches, etentjes, borrels, zo leuk we hebben (bijna) iedereen gezien. Haha, soms wel in groepsverband, dat kon nu eenmaal niet anders. Logeren bij vriendinnen, in hotel Savelberg, en in de penthouse suite van Hotel New York, allemaal even leuk. Bezoekjes aan de oudere garde, tante Tonia en de schoonmoeder van Jan, beide krasse dames van in de 80 die je doen hopen ook zo oud te mogen worden. Verder nog een bezoekje aan ons huis aan de Vliet, praatjes met de buurtjes, een vaccinatieprik en een zoekgeraakt rijbewijs (dat we gelukkig weer terugvonden!). En zomaar ineens op 09-09-2009 de geboorte van de tweeling van Mariska! En uiteraard veel geknuffeld met onze kids. En als verrassing weer uitzwaaiers op Schiphol, zo leuk. Een hectische week, maar oei, wat was het gezellig, we gaan jullie allemaal weer missen!! Nu terug in Bahrain, twee dagen bijkomen in het zonnetje, en dan morgen naar Singapore. Daarover in het volgende bericht meer.

Maldives

2009-09-05T16:40:00.020+02:00

Wij zijn net teruggekomen van onze vakantie op de Maldives. Een sprookjesachtige omgeving, kleine eilandjes met prachtige witte zandstrandjes, helder turkooisblauwe zee en een jungle achtige vegetatie in het midden. We waren er op twee verschillende eilandjes en logeerden in beeldige over-water bungalows. Wij vonden dit een heel mooi plekje op aarde. Veel soorten vissen gezien, in alle kleuren en maten. En haaien, jee, wat zijn er daar veel haaien. Ik wilde tellen hoeveel ik er zag, maar het waren er teveel, ik heb er zeker meer dan 100 gezien. Hahaha, en ook dat went, zelfs ik ging gewoon het water in als er drie haaien om mij heen zwommen! Ook zagen wij, tot mijn grote geluk, schildpadden en dolfijnen. We hebben heel vaak gesnorkeld, onze huisjes hadden een eigen trapje de zee in. Ook een aantal keren wat verder de zee op om daar te snorkelen. Er zijn ontelbaar veel riffen met prachtig koraal waar je zoveel ziet, dat ik vergat om bang te zijn als er een enorme haai, of andere vis van een paar meter langs kwam zwemmen. Jan is een paar maal gaan duiken, en hij was zeer onder de indruk van al het moois dat er onder water daar te zien is. Dit keer op de blog wat minder tekst, en wat meer foto's om een indruk te geven hoe geweldig wij het daar hebben gehad. Nu een dagje in Bahrain, en vanavond vliegen we naar Nederland voor vakantie deel 2. Daarover later meer.

Een leeg nest

2009-08-18T15:13:00.010+02:00

Afgelopen vrijdag zijn Madelon en Lennard naar Nederland vertrokken, Len weer naar zijn huisje, en Madelon voor een vakantiebezoek aan al haar vrienden en vriendinnen. Voor zij vertrokken vierden wij alvast de verjaardag van Jan (hij is nl in onze vakantie pas jarig). De slingers konden we nog steeds niet vinden, maar er zit verbetering in! Voor Jan werd het huis versierd met een berg opgeblazen ballonnen en een paar kerstslingers in groen, rood en goudkleur. 's Avonds heel lekker uit eten bij onze favoriete 'Polynees'. De volgende dag de kids uitgezwaaid op het vliegveld, ik kan daar maar niet aan wennen dat afscheid nemen, bah! Jan kon daarna twee dagen vrij nemen, dus was het huis niet meteen zo leeg. Want wat was het gezellig zo met z'n viertjes! Bommetjes in het zwembad, complete volleybalwedstrijden in het water, regelmatig koffie (of voor Len een frappuccino of zoiets?) bij Starbucks, 3 compete seizoenen Bones kijken en natuurlijk de kookkunsten van Lon. Op vrijdagavond kregen wij een compleet driegangenmenu voorgeschoteld, restaurant Sniffles, onderdeel van de Al Walhalla keten gerund door Govers en Co. Zo nu en dan met voorgeschreven thema, zoals een geheel in Romeinse stijl geserveerd diner.

Ook brachten wij een bezoek aan de grote moskee, Al Fatah. Zoals zoveel gebouwen in Bahrain, heel nieuw. Een prachtig gebouw naast een even schitterende bibliotheek, gescheiden door een brede avenue van het koninklijk paleis. We kregen er een rondleiding die bijzonder interessant was. Ik wist bijvoorbeeld niet waarom een moskee zo totaal leeg is. Dit omdat Allah geen gestalte heeft, en zijn boodschappers alleen maar zouden afleiden van het werkelijke doel van een bezoek aan de moskee .... nl. bidden!

Tja, ik kan mij alle diensten nog wel herinneren die ik in katholieke kerken doorbracht. De meeste tijd zat ik rond te kijken naar alle pracht en praal, en de vele beelden en schilderijen die er waren.

Wij zagen er een klasje mannen die aan het oefenen waren om muezzin te worden. Dit is de man die oproept tot het gebed. Elke moslim man kan een muezzin worden, zelfs kinderen. Hier is dus geen religieuze studie voor nodig, alleen een goede stem en kennis van arabisch en de koran.

Verder lazen wij hier in de krant dat de moeder van de koning was overleden. Dat was te merken, op de Bahrain TV zat op alle zenders 2 dagen lang iemand voor te lezen uit de koran. Tja, das weer eens iets anders dan allerlei mensen die aardige woorden over je spreken. Nu ik daar zo eens over nadenk, zou het misschien veel leuker zijn als mensen dit eens deden vóór je er zelf niet meer bij bent, hahaha. Dan heb je er nog wat aan! Enfin, over 2 dagen gaan wij zelf ook met vakantie. Een mooie periode hebben we ervoor uitgezocht want vrijdag begint hier de Ramadan. Volgende keer een verslag van onze trip naar de Malediven!

Huizen

2009-08-04T07:42:00.012+02:00

De diversiteit aan huizen hier in Bahrein is enorm. Maar één ding hebben ze eigenlijk allemaal wel gemeen .... ze zijn groot, heel erg groot! Tenminste, dat geldt voor de huizen van expats en Bahreini. Zo hebben wij heel veel moeite gehad om een huis te vinden, dat voor Bahreini begrippen 'klein' is. Tja, wat noem je klein, aangezien Jan doordeweeks in Saudi woont, en daar ook zijn huisje heeft, zit ik de meeste dagen van de week alleen in ons 'huisje'. Wij hebben een hal, woonkamer, eetkamer, keuken, een wasgedeelte, twee logeerkamers met badkamer en een zg oudersslaapkamer met badkamer. Dan een grote tuin, met apart gedeelte met terras en zwembad en een klein huisje in de tuin met nog een slaapkamer en badkamer. De afmetingen zijn normaal te noemen, geen balzalen als kamers. Gelukkig maar! Ik zou er gek in worden. Hoe langer ik hier woon, hoe meer huizen ik van binnen en buiten zie. Zo was ik een poosje geleden met wat kennissen op een 'cultural tour'. De kunst was te bekijken bij de kunstenaars thuis, die exposeerden in hun eigen huis. De kunst was soms prachtig, en soms niet om aan te zien, maar ja, dat is natuurlijk een kwestie van smaak. Wat even zo leuk was, de gelegenheid om bij mensen binnen te kijken. Verbazend te zien hoe enorm sommige huizen zijn. Wat wij in Nederland al gauw zouden bestempelen als een kasteel, noemt men hier gewoon een villa. Zo nu en dan waande ik mij in Disneyland, was dit wel echt?? En dan hebben wij hier natuurlijk ook een koninklijke familie die allemaal ook wel aardig wonen, hihi. Veelal op eilanden voor de kust, maar hier en daar ook in Bahrein zelf kom je ineens een paleis tegen dat van de oom van de broer van de schoonzus van de nicht van de koning is! Hoe schrijnend is het dan om te zien hoe de andere 'expats' hier wonen. Er is namelijk een onderscheid te maken tussen de zg westerse expats, uit Europa, Amerika, Australie enz., en de expats uit Bangladesh, Pakistan, Philippijnen etc. De laatste categorie zijn (meestal) de mannen die werken in de bouw, aan de wegen werken en alle andere nare klussen doen. Deze mannen wonen in barakken, worden 's morgens opgehaald, werken de hele dag (en soms ook s' nachts) en daarna weer afgeleverd in de barak. En dan zijn er ook nog steeds mensen die in tenten wonen, hier in Bahrein zie je dit niet zoveel, maar in Saudi des te meer. Al met al bevalt het wonen in Bahrein ons heel erg goed, het lijkt alsof we hier al heel lang zijn, en dat is een goed teken!

Beestjes en een verjaardag

2009-07-20T13:43:00.005+02:00

Nu de zomer hier fors is doorgezet, vinden sommige beestjes het lekker om bij ons binnen te zitten. Nu valt het bij ons nog reuze mee, als ik andere expats erover hoor. Maar de invasie vette mieren die door het huis marcheren, vond ik toch niet zo leuk. Wij noemen ze hondenmieren, dit omdat ze voor onze begrippen, enorm zijn in formaat. Gelukkig hebben wij een prima landlord, die, zodra ik ergens mee zit, meteen een van zijn mannetjes stuurt gewapend in dit geval met een grote siliconenspuit. De mieren zaten voornamelijk in de badkamer van de kids, en dus daar alle mogelijke gaatjes dichtgekit. Van buiten af flink met gif gespoten, en de eerste dagen lagen er honderden versufte en vergaste mierenlijkjes in het rond. We hebben het nog steeds niet helemaal onder controle, maar het blijft nu beperkt tot een paar verdwaasd rondwandelende beessies per dag. Verder hadden we zomaar ineens een ander huisdier. Een grappige gekko die, na de eerste dag zenuwachtig in het rond te hebben gelopen, zich nestelde in een van de kroonluchters. Een prima huisje had hij daar gemaakt. Madelon had hem hippie genoemd. Maar ja, ook die beestjes horen niet in huis, en Jan heeft 'm daarom voorzichtig weer buiten gezet. Als het hier bij blijft, ben ik dik tevreden hoor, als er kakkerlakken en enge spinnen tevoorschijn komen, zal ik het niet zo leuk meer vinden!! Maar tot op heden zijn we daar gelukkig van verschoond gebleven.

Verder nog een foto van het afdak boven het zwembad, we noemen het onze ufo. Een super investering die, samen met de cooler, het mogelijk maakt ook in de zomer buiten te kunnen zijn.

Gisteren hebben we mijn verjaardag gevierd. Heel gezellig, Jan was 4 dagen vrij, en ook Lennard is afgelopen woensdag gearriveerd. Madelon wilde het huis versieren, maar had geen idee waar ik hier de slingers gestopt had, en had de kamer op zeer creatieve wijze aangekleed. Ik ben enorm verwend, van Jan mocht ik iets schitterends uitzoeken in de Gold Souk, Madelon had een beeldig boekentafeltje laten maken, en Len had uit Nederland een lekker dik boek meegebracht van een van mijn favoriete schrijvers. En 's avonds heerlijk uit eten. Verder heeft Lon een nieuwe hobby gevonden, zij is tegenwoordig bezig met van alles bakken en braden. En zo heeft zij dit weekend allerhande lekkers op tafel gezet. En lekker is het hoor! Van zelfgemaakte bitterballen, taarten, koekjes tot complete driegangen dinertjes schotelt ze ons voor. Len en Lon blijven nog bij ons tot 14 augustus, dan vertrekken ze beide naar Nederland. En de week erna gaan Jan en ik met vakantie. Eerst onze uitgesteld huwelijksreis naar de Malediven. En daarna komen wij ook naar Nederland.

Dank voor alle mailtjes en goede wensen voor mijn verjaardag, en tot de volgende keer!

Jan in Saudi en Michael Jackson niet meer in Bahrain

2009-06-27T13:35:00.015+02:00

Jan gaat op zaterdag van Bahrain via de Causeway naar Al Jubail in Saudi Arabia, elke week een rit van 220 km. Van zaterdag tot woensdagmiddag werkt hij aan het project van Saudi Kayan. Door de week woont hij op een compound in Jubail. Jan werkt voor SGSI, een onderdeel van Shell dat wordt ingehuurd door Shell vestigingen. Het biedt ook technologie en projectondersteuning aan derden zoals Sabic, waar Saudi Kayan een onderdeel van is.

Dit wordt het grootste petrochemische complex ter wereld van 1 eigenaar. Ze gaan er grondstoffen voor kunststoffen maken en daarvan ook op het zelfde complex de kunststoffen van maken die gebruikt worden in toepassingen zoals limonadeflessen, plastic folie, film, medische kunststoffen, maar ook voor taptijt, kleding, verf en meer. De totale productie zal ongeveer 1 miljoen ton gaan worden, om een idee te geven, dat is het gewicht van 1 miljard pakken suiker per jaar. Er werken nu bijna 30.000 mensen aan de bouw van dit complex waarvan de bouw 24uur per dag doorgaat.

Dan nog eens iets over de kleding hier van de Bahraini dames. Zeker zie je hier vrouwen van top tot teen bedekt in de zogenaamde zwarte abaya, met handschoenen en totale bedekking van het gezicht. Maar de moderne Bahraini vrouwen dragen hier een zeer luxe en moderne versie van. De abaya wordt versierd met prachtige borduursels, edelsteenpatronen en wij zagen er zelfs met zomen van Burberry! Eronder flitsende schoenen met torenhoge hakken, giga grote merktassen, en de haren worden met veel valse haarstukken heel hoog opgestoken.

De mannen dragen een witte thobe met doek op het hoofd in wit of in wit rood geblokt. Ook deze thobe is vaak heel mooi afgewerkt met borduursel en knoopsgaten met dure manchetknopen erin. Wat wij ook ontdekten is, dat ze heel schoon zijn en ontzettend lekker ruiken!

De laatste foto is van de koning van Bahrain, in de traditionel witte kleding met Michael Jackson. De zanger heeft een tijdje hier op het eiland gewoond, en was goed bevriend met de koninklijke familie.

Cool!

2009-06-13T14:40:00.010+02:00

Cool! Dat is wat het zwembad nu is! Het heeft even geduurd ..... alles gaat hier inshallah tenslotte, maar dan heb je ook wat. De helse machine werkt, en houdt onze pool op een constant temperatuurtje van 28 graden. Voor Nederlandse begrippen klinkt dat heel warm, maar bij een buitentemperatuur hier in de zon van boven de 50 graden, is dit heerlijk koel en verfrissend. Daarbij hebben we een grote overkapping laten maken, zodat we in de schaduw kunnen zwemmen en zitten. Zo komen wij de dagen wel door! Verder zijn we op een of andere manier elke dag wel ergens mee bezig. Zo ben ik onlangs gekozen tot (co) voorzitter van de Nederlandse vereniging voor expats in Saudi Arabie en Bahrain (de club van het bal, waar we het KLM ticket wonnen), geven Lon en ik bijlessen Nederlands aan kindjes van expats, gaan naar lunches, koffie mornings, cultural events, beauty saloon en beach parties. Daarbij kun je hier in Bahrain heerlijk uit eten gaan. Doordat we steeds meer mensen leren kennen, krijgen we ook veel tips waar het leuk en lekker is. We proberen alles uit, dat snap je! In de meeste restaurants waar we terecht komen wordt alcohol geschonken, maar zo nu en dan zitten we ergens, en moeten we aan de vruchtendrankjes. Blijft even wennen! Vriendin Marion logeerde hier twee weken, en zij wilde eigenlijk wel graag naar het strand. Tja, je zou zeggen, Bahrain is een eiland, en het is een eiland van zand, dus strand te over. Helaas, dat is niet zo. Er is hier en daar wel strand, maar dat is niet ontwikkeld en totaal verlaten. Logisch, Bahrain is een islamitisch land, en natuurlijk willen ze daar geen toeristen in badkleding op het strand zien liggen. Is verboden. Hier en daar zie je wel mensen de zee in gaan, de vrouwen van top tot teen bedekt in zwarte stof. Bij een paar grote hotels en clubs is wel een piepklein zandstrandje gemaakt, lekker beschut .... en dus .... snoeiheet! Marion is weer terug naar Nederland, en de volgende die komt is Lennard. Madelon is inmiddels druk aan het solliciteren geslagen. Ze heeft zo'n 150 hotels en resorts aangeschreven, eens zien of er iets uit komt. Bij Jan in Saudi is het druk, heel erg druk. Warm is het daar ook, helaas moet hij regelmatig naar buiten om te zien hoe het werk vordert, en dat is best zwaar. De weekenden thuis heeft hij dan ook hard nodig om lekker bij te komen. En gelukkig kan hij zo nu en dan een extra dagje nemen om te zwemmen, aardappeltjes met groente, vlees en jus eten, een ijskoud biertje drinken en te smullen van zelfgemaakte appeltaart (met dank aan alle bezoekers tot nu toe de pakken mix meebrachten!). Tot mails allemaal en tot het volgende bericht.

Dubai

2009-05-31T11:08:00.007+02:00

De regeltjes hier in het Midden Oosten zijn soms totaal niet te snappen. Zo werkt Jan in Saudi, krijgt elke drie maanden een nieuw visum, maar heeft geen ikama (werkvergunning), heeft wel een visum voor Bahrain en een CPR (verblijfsvergunning). Nu heb ik ook eindelijk mijn CPR gekregen, maar een visum voor Bahrain lukt dan weer niet. Dat betekent dat ik elke twee weken een nieuw visum krijg, tot drie maanden, en vervolgens moet ik het land uit, er weer in, om opnieuw te starten. Na drie maanden moet ik er dan opnieuw uit, pffff. Eind deze maand waren mijn drie maanden om, en zo vlogen wij afgelopen donderdag naar Dubai. Tja, je moet toch wat, hihihi. Het is krap een uurtje vliegen, dus 's morgens heen, en 's avonds weer terug. Tja .... Dubai .... veel hoge, heel hoge gebouwen, gigantische hotels, en alles behoorlijk over de top! Ontzettend leuk om eens te zien, maar voor ons was die ene dag ook wel genoeg. Natuurlijk ook een kijkje genomen in het enorme ski gebeuren daar, en ook dat is groot, heel groot.

Verder is het hier in Bahrain al heel erg warm, naar wat ik begrijp, vroeger in het seizoen dan gebruikelijk. De temperatuurmeter laat enorme waarden zien, in de middag is het in de zon al boven de 50 graden. 's Nachts daalt het niet meer onder de 30, en bij Jan in Saudi was vorige week de 60 graden gehaald, pfffff. Ons zwembad begon dan ook al snel te veranderen in een warm bad. Jan ontdekte een ingenieus systeem, en Madelon verfraaide de uitvoering ervan. Met stukken tuinslang maakten ze een sproei verneveling, die de pool in een paar dagen behoorlijk wat graden koeler maakte. Maar ja, om in ons zwembadje een fontein te hebben, daar is ie dan toch weer te klein voor. Daarom een chiller besteld die het water op een permanente aangename temperatuur kan houden. Zo zie je maar, de verschillen met Nederland zijn enorm, daar ben je blij als het water eindelijk warm genoeg is om erin te kunnen, hier moet je de boel snel af zien te koelen, anders kun je eigenlijk niet eens naar buiten. Vandaag moet het koelsysteem geplaatst worden, in een volgend bericht zal ik jullie vertellen hoe (lekker) koud het water is!!

Kleine logeetjes en een hoofdprijs

2009-05-04T18:40:00.009+02:00

Mijn zus, nichtje en de twee kleintjes zijn alweer vertrokken. Ze waren maar een paar dagen hier, maar we hebben het met elkaar ontzettend leuk gehad. Veel, heel veel in het zwembad, natuurlijk naar de kamelen, wat rondrijden in Bahrein en flink shoppen! Madelon is hier ook nog, en zo hadden we echt een full house. Heerlijk om die hummels in het zwembad te zien spetteren. Esmee kreeg een echte Bahreinse prinsessenjurk en gaf er een voorstelling in bij het zwembad. Naudje steelde de show met zijn ondeugende snoetje, wij denken dat hij later een echte hartenbreker gaat worden. En 's avonds samen met oom Jan met de grote slang de plantjes nat sproeien (en zichzelf natuurlijk)! Zus en nicht genoten van het zonnetje, en wij vonden het heerlijk dat ze er waren! Op donderdagavond was er een oranje bal georganiseerd door de Nederlandse vereniging. Natuurlijk gingen wij erheen en ook Eline ging mee. Nadat wij het schokkende nieuws hadden gehoord uit Nederland wat er op Koninginnedag was gebeurd, startte de avond met een minuut stilte. Daarna werd het een zeer geslaagde avond, mooi aangeklede zaal, lekker eten en leuke mensen. Tegen het einde van de avond was de trekking van een loterij. Nu hadden wij 13 lootjes gekocht. Ach, wij winnen eigenlijk nooit iets, dus een ongeluksgetal als 13 maakt dan ook niet uit, dachten we. Na een hoop prijzen als dagje Spa, etentjes etc. kwamen de grote prijzen aan bod. De vliegreis naar Kuwait wonnen we niet, en daar waren we wel blij om. Daar wilden we eigenlijk helemaal niet naar toe, hihi. De hoofdprijs was een ticket van KLM naar een plaats in Europa. En ja, dat lootje hadden wij! Dus ik naar het podium, en de prijs in ontvangst genomen. Geweldig, we waren er heel blij mee, en hebben het ticket meteen aan Madelon gegeven. Nu kan zij lekker naar Nederland vliegen om alle vrienden en vriendinnen te gaan bezoeken. Heel erg leuk!

Nu hebben wij alweer het bed nieuw opgemaakt voor onze volgende logé. Op 20 mei komt mijn vriendin Marion voor twee weken logeren. Hopelijk wordt het net zo geslaagd als de afgelopen dagen. In ieder geval verheugen wij ons er op!

Kamelen

2009-04-13T16:25:00.011+02:00

Op 1 april is ook Madelon hier gearriveerd. Zo leuk, nu waren broer en zus nog een paar dagen tegelijk in Bahrein. Jan was ook 4 dagen vrij en zo konden we allerlei gezellige dingen ondernemen met z'n viertjes. Heerlijk uit eten geweest ter ere van de verjaardag van Len. Is pas op 19 april, maar ja, dan zijn wij er helaas niet bij. Ook zijn we een stuk met hen de cause way opgereden richting Saudi. Jan doet dat natuurlijk twee keer per week, maar wij komen daar nooit. Een knap stukje werk, een aantal gigantische bruggen verbinden Bahrein met Saudi. Het is een stuk van 25 kilometer en zeer indrukwekkend.

Ook zijn we naar de kamelenfarm geweest. Die is hier vlak bij en er staan enorm veel kamelen. Je kunt er gewoon doorheen wandelen. De leeftijdsgenootjes staan min of meer bij elkaar, en er wordt (zoals overal in Bahrein) ook hier flink gebouwd. De kamelen krijgen prachtige paleisachtige verblijven, een deel is al klaar. Met picknick tafels voor de bezoekers en al! Hoewel ik niemand zal aanraden daar hun boterhammetjes te gaan zitten oppeuzelen. De hoeveelheid vliegen is er gigantisch. Als je dichtbij de kamelen komt, zie je goed de hoeveelheid vliegen die er op zo'n beest zitten. Het ziet er naar en zielig uit volgens de kids, maar het lijkt of de beesten er zelf geen last van hebben. Er waren veel jonkies bij, op hoge wankele pootjes. Heel leuk om te zien.

Helaas is Len inmiddels al weer naar Nederland vertrokken, maar gelukkig blijft Madelon hier nog een poosje. We zijn samen inmiddels volop aan het winkelen geslagen. Heel leuk, en er is hier werkelijk alles te koop.

Het volgende bezoek staat er alweer aan te komen. Eind april komen mijn zusje, haar dochter met twee kleinkindjes logeren. We hebben er veel zin in, erg leuk om die kleintjes in het zwembad te zien spelen! En de kamelen farm zullen we met hun ook vast wel bezoeken.

Tree of Life

2009-03-31T14:09:00.010+02:00

Len is er alweer bijna een week, de tijd gaat heel snel voorbij! Het weekend zijn we met hem langs alle bezienswaardigheden van Bahrein gereden. Hmmm, ja, dat kun je in een weekend wel bijna doen hoor. Op zaterdag besloten we met hem de woestijn in te rijden. Natuurlijk naar het circuit, is heel mooi en ligt midden in het zand. Vervolgens bedachten we naar de Tree of Life te gaan. Nu hadden Jan en ik daar al eerder naar gezocht toen we vorig jaar in Bahrein waren. Het moet een boom zijn, die midden in de woestijn groeit, en niemand snapt hoe de boom aan zijn water komt. Redelijk bijzonder dus. Wij gingen indertijd op zoek, de eerste tijd stonden er borden langs de weg waarop stond aangegeven welke richting we op moesten. Maar na een poos rijden, kwamen er geen borden meer en verloren we elk richting besef. Het enige wat je in die woestijn tegenkomt, zijn olie- en gasbronnen en veel, heel veel pijpleidingen. Jan, die het ongetwijfeld zat was, meldde mij op een bepaald moment dat hij die boom gezien had, jammer, ik had 'm vast net gemist. Hmmm, echt geloven deed ik dat niet, maar het was toen wel genoeg zand dat wij hadden gezien. Dus nu met Len een nieuwe poging gewaagd. Het begin ging weer goed, de borden gevolgd. Tot we op een weggetje niet meer verder konden, aan het einde was een hek, met politiebewaking. Er zaten wat politie agenten verveeld in het zonnetje, en ze leefden op toen ze ons zagen. We werden direct het hek binnengedirigeerd. Wat deden we daar toch? Tja, we are lost, looking for the tree of life! De ene agent krabde op zijn hoofd en wilde ons gaan uitleggen hoe daar te komen. Maar een ander, zag zijn kans, sprong in zijn auto en beval ons achter hem aan te rijden. Kriskras door het zand, heuvels en rotspartijen leidde hij ons naar de Tree of Life.

Wat zal ik ervan zeggen, zeker, het is bijzonder, er is geen water in de buurt, maar verder ............ het is een boom!

Wat wel apart was, dat naast die boom, op een rij, zomaar een heel bataljon tanks stond opgesteld. Heel merkwaardig, wat moet zo'n landje als Bahrein toch met een rij gevechtstanks. Enfin, daar denken we maar niet verder over na, want wat of wie beschermen ze eigenlijk? Ons, of tegen ons? Geen idee, maar een leuke dag hadden we zeker!

Verkeer

2009-03-25T09:14:00.003+01:00

Vandaag is echt een hele leuke dag. Niet alleen is het woensdag, dus komt Jan weer thuis, maar ook komt Lennard vanavond aan! Afgelopen maandag had hij nog een tentamen belastingrecht (en gehaald!!), en nu heeft hij anderhalve week vrij. We vinden het zo leuk, hij stuitert al twee dagen door zijn huis, en ik stuiter hier gewoon mee, hihi. Dan komt Madelon volgende week woensdag ook, geweldig, ze zijn hier dan nog een paar dagen samen. Lon zal waarschijnlijk zo'n twee maanden blijven. Echt heerlijk! Jan heeft dit weekend en volgend weekend een extra vrije dag genomen, dus lekker twee lange weekenden achter elkaar.

De laatste dozen zijn nu ook uitgepakt, en op de grote hal na, is alles knus en gezellig. De hal weten we nog niet precies wat ermee te doen. Als Lon er is, gaan we wel eens snuffelen in de vele woninginrichtingszaken die je hier hebt. Nu is het nog een grote kale ruimte, maar dat komt vast wel goed. Madelon heeft altijd goeie ideeen, en er is hier heel veel moois te koop.

Onze auto is inmiddels ook gearriveerd. In eerste instantie begreep ik eigenlijk niet waarom wij zo'n grote bak nodig hadden, maar nu ben ik er achteraf heel blij mee. Het verkeer hier is zo nu en dan compleet waanzinnig. Men rijdt hier als gekken, aan een maximumsnelheid houdt niemand zich. Je wordt links en rechts ingehaald, mensen bellen onder het rijden, kindjes hopsen los door de auto heen of hangen buitenboord. Je ziet mensen kranten lezen, TV kijken en willen ze aan de andere kant van de weg zijn, U turns zijn heel normaal. En rijden ze op de snelweg, en missen ze de afslag, ach .... dan stop je toch en rijd je gewoon een stukje achteruit!! Aanrijdingen zijn hier dan ook orde van de dag. In die grote auto voel ik me dan ook redelijk veilig, en kijk overal overheen. En probeer niet op de drukste momenten van de dag richting stad te gaan. Als het niet nodig is ...... dan liever niet! Verder zijn ze hier gek op rotondes. Ze zijn er in alle soorten en maten, en het is dan de bedoeling je ertussen te persen, anders wordt er achter je flink op los getoeterd. Maar, gelukkig ook dit went. Al met al gaat het prima hier en beginnen we aardig te wennen.

Dank voor alle gezellige mailtjes, en tot de volgende keer.

Zand en kakkerlak

2009-03-14T08:38:00.006+01:00

Het is ongelooflijk, zo snel als de afgelopen twee weken zijn gegaan! Op een paar dozen na, is inmiddels alles uitgepakt en begint het aan te voelen als 'ons huis'. Ook in de tuin begint alles te groeien, we hebben allerlei plantjes gekocht, tot nu toe verdwijnen ze in dat grote veld. Maar gelukkig werkt het weer hier mee, en zie je ze dagelijks groter worden! Dat is heerlijk, we hebben veel bougainville genomen om tegen de muren te laten klimmen, twee palmbomen en een vijgenboom. Dat soort planten vonden we altijd al zo mooi, maar daar hoef je in Nederland niet aan te beginnen. Nu wel, hier kan dat, leuk! De temperatuur is hier op dit moment heerlijk, niet te warm, je kunt nog gewoon in het zonnetje zitten. Als Jan thuis is, lekker barbequen bij het zwembad. Wat een luxe in maart!

Vorige week hadden we een staartje over van de zandstorm die in Saudi was. Jan was daar aan het werk en stuurde me een paar foto's. Dat is echt niet fijn, maar hier hebben we er niet zoveel van gemerkt. Het was een aantal dagen niet helder, de lucht zag er een beetje geel uit, en de zon kon er amper doorheen prikken. Verder hebben we hier nogal wat problemen met de electriciteit, dat komt doordat er op deze compound nog veel gebouwd wordt. Regelmatig snijden ze per ongeluk een kabel door, en zitten we zonder power. Nu duurt dit meestal maar een uurtje of zo, dus halen we onze schouders maar op, en wachten af tot de boel weer gaat werken! De werkzaamheden op de compound gaan razendsnel, dus deze problemen zullen vast niet al te lang gaan duren. Gelukkig hebben wij verder geen last van alle bouwactiviteiten. Ons huis ligt in het hoekje, en rondom ons is alles al klaar.

Verder hadden we gisteren zomaar een kakkerlak in de woonkamer, ik vond dat echt niet leuk! Natuurlijk zijn die beestjes er, maar ik wil ze niet in mijn huis! Volgens Mina, de hulp, komt het gelukkig niet zo vaak voor dat je ze in huis ziet, daar houd ik me dan maar aan vast! Hij zal wel verdwaald geweest zijn, en natuurlijk heeft het huis zolang open gestaan .......

Nu nog anderhalve week, en dan komt Lennard hiernaar toe, de logeerkamer is klaar! En we verwachten Madelon ook op korte termijn, heerlijk!

Groetjes en tot de volgende keer.

Tweede verhuizing

2009-03-05T06:26:00.004+01:00

Afgelopen zondag, 1 maart, was het dan zover. Nadat we op Schiphol nog koffie hadden gedronken met de uitzwaaiers, vertrokken we mooi op tijd naar Bahrein. Na 5 en half uur vliegen waren we er al! Er was een enorm appartement voor ons geregeld, zeker na een maand blokhut in Kijkduin Park, was dit groot, heel erg groot. Maandag en dinsdag hebben we besteed aan allerhande inkopen en nog wat regelwerk, en op woensdag kwam onze luchtvracht al binnen. Mina, onze hulp had het huis helemaal schoongemaakt, en dus zijn we woensdag al in het huis getrokken. Heerlijk, wat een fijn, warm en licht huis. Hoewel het nog zo goed als leeg is, vinden wij het nu al gezellig. Morgen komt de container aan met alle spullen uit Nederland, dus dat wordt nog een hele klus. Maar we hebben geen haast, het bed is er al, er staan lekkere stoelen bij het zwembad en de koelkast is gevuld. Ook hebben we de drankenboer gevonden. Dat is hier niet zo eenvoudig. In de supermarkten wordt uiteraard geen alcohol verkocht, daar is nog geen biertje te vinden. Er zijn op het eiland maar een paar zaken waar je drank kunt kopen, en die zitten goed verstopt. Gelukkig hadden wij goed voorwerk verricht, en reden er zo naar toe. Er is alles te koop, mooie wijnen uit allerlei landen, en voor Jan een lekker biertje! Vanaf maandag gaat Jan weer aan het werk, en zal ik het alleen moeten zien te rooien. Dat lijkt me geen probleem hoor, ik vind het hier geweldig leuk. Over een kleine 3 weken komt Lennard al hier naar toe, en hopelijk vlak daarna komt Madelon ook voor een langere vakantie. Daar verheugen wij ons enorm op!! We houden jullie op de hoogte. Voor meer foto's kunnen jullie kijken op het inmiddels bekende foto-adres.

Eerste verhuizing

2009-02-09T14:04:00.000+01:00

Allereerst, wat leuk dat jullie met zovelen onze blog volgen! Ik zal mijn best doen het boeiend te houden!

De eerste verhuizing zit erop. Een week na onze bruiloft is Jan weer Saudi vertrokken, en de maandag erna kwamen de verhuizers alle spullen in Leidschendam inpakken. Daar zag ik best wel tegenop, maar de twee mannen gingen zo goed en professioneel te werk, en daarbij ook nog heel gezellig, dat ik met een blij gevoel vertrok. Samen met Madelon ben ik naar een blokhut in Kijkduin verhuisd. Op dinsdag gingen alle meubels en dozen in een container. Dus, ergens op zee dobberen nu alle dierbare spulletjes. We hopen dat alles zo half maart zal aankomen in Bahrein. Donderdag was wel een sombere dag, het vertrek van Madelon naar Tanzania. In afscheid nemen ben ik eigenlijk niet zo goed, hihi. Wat helpt is de gedachte dat ze al snel naar ons toe komt in Bahrein. Heerlijk!!!

Jan was inmiddels, na een week werken in Saudi, in Bahrein aangekomen. De weekenden daar lopen heel anders dan bij ons. In Saudi is het weekend op donderdag en vrijdag, en in Bahrein is dat vrijdag en zaterdag. Natuurlijk is hij direct naar het huis gaan kijken. Alles ziet er perfect uit. In de tuin zijn overal kleine graspolletjes gezet, de rest van de beplanting wacht op onze komst. Ook in Bahrein kun je van alles kopen om in de tuin te zetten, gelukkig maar! In ieder geval wil ik een palmboom, haha. Ook binnen is het klaar, er is nog een extra stuk keuken bijgeplaatst op ons verzoek. Daar moet alleen het blad nog op geplaatst worden. Ook de badkamer is nu zoals we hem graag wilden. Met inloopdouche en douchewand! Half februari gaan ze het zwembad vullen, mooi! In de woonkamer staan al een paar meubels die wij nieuw hebben gekocht. Hopelijk komt de container met onze eigen spullen snel. Ook hebben we een en ander per luchtvracht laten versturen. Dat komt begin maart aan, net nadat wij er zijn. Als wij op 1 maart aankomen, gaan we eerst naar een gemeubileerd appartement, en kunnen we op ons gemak aanrommelen in het nieuwe huis. Jan moet natuurlijk wel weer op zaterdag gaan werken, maar we hopen dan al een heel eind te zijn.

Voor nu nog even in de blokhut in Kijkduin. Vervelen doe ik me (nog) niet, heb veel afspraken met vriendinnen, nog allerlei regelwerk, en donderdag komt Jan alweer naar hier. Op de 22ste onze afscheidsborrel. Heel leuk om jullie allemaal nog te zien voor we vertrekken!

Groetjes uit Kijkduin, en tot de 22ste!

Bruiloft!

2009-01-27T17:29:00.000+01:00

Op 23 januari was het dan eindelijk zover ..... onze bruiloft!

Om 16.00 uur kwamen wij aan in Hofwijck, en zaten onze kinderen, familieleden en liefste vrienden al klaar. Een prachtige lokatie en er werden veel mooie woorden gewisseld. Een ja-woord onder andere, hihi. Daarna koffie in de keuken, en vervolgens op naar de Koepel. Bij binnenkomst heerlijke champagne met hapjes en ineens was daar een enorme cadeau tafel! Natuurlijk had niemand naar ons geluisterd, en werden wij vreselijk verwend met prachtige cadeaus. Toen de band begon te spelen, en het amuse diner van start ging, werd in de loop van de avond het dak er bijna af geblazen. Ongelooflijk, wat hebben onze gasten er een fantastisch feest van gemaakt!!!! Madelon en Lennard boden ons een boek aan waar alle gasten iets persoonlijks voor hadden ingeleverd. Echt, een hartstikke leuke en bijzondere herinnering voor ons.

Natuurlijk ging het allemaal veel te snel, en om kwart voor 12 stond onze taxi voor de deur en gingen wij al richting Scheveningen. In een geweldige bruidssuite (met jacuzzi op de kamer!!) hebben wij nog lang zitten napraten en het boek door zitten lezen en bladeren. Het hele weekend hebben wij nog nagenoten van deze dag, en op zondagmiddag waren wij pas weer thuis.

Lieve allemaal, alvast via deze weg ontzettend bedankt voor alle lieve woorden, prachtige cadeaus en de vreselijk leuke stukjes in het boek. Op 22 februari zullen wij het nog eens dunnetjes overdoen tijdens ons afscheid. Hopelijk zijn jullie allemaal weer van de partij!

Hieronder een paar foto's van afgelopen vrijdag. Een link waar alle foto's te bekijken zijn sturen wij binnenkort naar onze bruiloftsgasten. Mocht je geinteresseerd zijn, laat dan een berichtje achter op deze site, dan zullen wij je de link ook doorsturen.

Laatste dingen geregeld!

2008-12-25T12:16:00.000+01:00

Hallo allemaal,

We zijn net terug van 10 dagen in Bahrein. Zijn er heel druk bezig geweest met alle voorbereidingen voor onze verhuizing op 1 maart. Wij hebben een huis gevonden op een compound in Saar, een al wat oudere compound waar allemaal nieuwe huizen op worden gebouwd. Ons huis ligt ontzettend gunstig, het eerste huis, met een enorme tuin en een zwembad aan de zijkant. De bouw vordert nu enorm snel, naar verwachting is het in januari klaar!

We hebben wat nieuwe meubels besteld, en deze worden op 8 januari allemaal afgeleverd (tenminste .... Inshallah!).

Jan vertrekt op 2 januari weer naar Saudi, en is het weekend van 8 en 9 januari dan in Bahrein om hopelijk de meubels in ontvangst te nemen. De afgelopen 10 dagen bestonden voornamelijk uit rondrijden in Bahrein, veel sightseeing en veel, heel veel winkels bekijken. Nu waren er toevallig 3 National Days in deze perode, dus waren wij nogal eens op geheel verkeerde tijdstippen bij winkels voor de deur, die dan net toevallig dicht gingen of die hele dag niet open waren. Nou ja, we hadden gelukkig alle tijd, dus de dingen die we echt wilden, zijn allemaal gelukt! Daarnaast iedere dag naar het huis kijken.

Groot voordeel dat het nog in aanbouw is, je kunt nog wijzigingen aanbrengen. Zo wilden wij in onze badkamer liever een grote inloopdouche dan een bad. Tja, de eerste keer keken we, en zat er toch een bad in. Dus direct overleg met onze compound beheerder, de volgende dag was het bad eruit. Maar ..... zat er een kleine vierkante douchebak in. Weer terug naar de compound man, nu werd onze opzichter erbij gehaald. "Mr. John, are you free?" Opnieuw uitgelegd wat de bedoeling was, en nu kwam het blijkbaar duidelijk over. De volgende dag was de douchebak er ook uit, en was gestart met de aanleg van de inloopdouche!!

De andere badkamer, woonkamer en slaapkamers zijn zo goed als klaar. Ook de keuken zit erin, echt prachtig! De aanleg van de tuin wordt druk aan gewerkt, dus het ziet er naar uit dat het inderdaad in januari opgeleverd zal worden. Mooi hoor!

Ook het zwembad is bijna klaar. Jan bedacht dat het wel leuk zou zijn om een foto te maken waarin hij in het diepe gedeelte stond. Helaas vergat hij dat op gladde zolen, die tegeltjes behoorlijk doorglijden. Hij kwam heel lelijk op zijn pols terecht, we waren even bang dat het gebroken zou zijn. Wel een goede gelegenheid het ziekenhuis in Bahrein te gaan bekijken! Gelukkig bleek uit de foto's dat er niets gebroken was, braise om de pols en rust mee houden. Hopelijk zit er de volgende keer water in!

Oh ja, het ziekenhuis was, zoals de rest van Manama (de hoofdstad van Bahrein) echt prachtig. Modern, uitermate schoon, en zeer kundige dokters. Manama heeft een oude stadskern en daarbij enorm veel gigantische zeer moderne gebouwen, mooi, apart en futuristisch om te zien. Prachtige shopping malls waar absoluut alles te koop is. En overal waar je kijkt wordt gebouwd, gebouwd en gebouwd. Soms een gek gezicht, grote stukken woestijn, en dan ineens weer vol met kranen. Ook in zee wordt volop gebouwd, het ene stuk is nog mooier dan het andere stukje. Veel hoge torengebouwen, en schitterende huizen.

Ook zijn we naar het zuiden gereden, onderweg heel veel woestijn gezien, oliebronnen, veel gasbronnen, giga veel pijpleidingen die kris kras door de woestijn heen liggen (boven de grond!!), en het race circuit van Bahrein bezocht. Ook dit is geweldig mooi ontworpen.

Ligt midden in de middle of nowhere, en toevallig was er iemand aan het trainen toen wij er rondliepen. Wat een oorverdovend geluid, zo'n bolide die daar rondjes rijdt, nergens iets te horen, dus dat klinkt lekker door!!

Nu nog een paar drukke weken, Jan pendelt voorlopig nog heen en weer. Begin januari komt Madelon voor een maand naar huis uit Tanzania, op 23 januari onze bruiloft, en op 2 februari komen de verhuizers om de spullen in te pakken. De maand februari zitten we tijdelijk in een vakantiehuisje in Kijkduin, en op zondag 1 maart is het dan zover. Dan vertrekken we zelf met de laatste spulletjes.

We zullen jullie op de hoogte houden!

Hartelijke groetjes,

Jan en Marja